Duńskie IC3 przejechały miliard kilometrów. Pociągi „przyszłości” nadal wożą pasażerów DSB

Historia spalinowych zespołów trakcyjnych sięga końca lat 80. XX wieku. Choć w chwili debiutu uchodziły za „pociągi przyszłości”, po ponad trzech dekadach nadal pozostają w eksploatacji.

Rozkład jazdy:

1. Jaki łączny przebieg osiągnęły pociągi IC3 i od kiedy przewożą pasażerów DSB?
2. Jakie wyposażenie oferowały IC3 w momencie debiutu i dlaczego określano je wówczas mianem „pociągów przyszłości”?
3. Jaką rolę IC3 odegrały w historii duńskiej kolei i dzięki czemu po ponad trzech dekadach nadal pozostają w eksploatacji?

Miliard kilometrów na licznikach IC3

DSB przypomniało historię IC3 przy okazji osiągnięcia przez tę serię symbolicznego przebiegu. Pociągi stały się przez lata jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów duńskiej kolei, uczestnicząc również w ważnych wydarzeniach związanych z rozwojem krajowej infrastruktury.

Łączny przebieg floty IC3 przekroczył miliard kilometrów. Skalę wyniku DSB obrazuje porównaniem go z odległościami w znacznie większej skali.

Miliard kilometrów wystarczyłby na około 25 tys. podróży dookoła Ziemi. To również dystans odpowiadający mniej więcej 1300 podróżom z naszej planety na Księżyc i z powrotem.

Za tym wynikiem stoi ponad 35 lat regularnej eksploatacji pociągów, które zaczęły przewozić pasażerów na początku lat 90.

Historia zaczęła się w Randers

Początki IC3 związane są z zakładami Scandia w Randers, gdzie produkowano pociągi.

Pierwszy przejazd próbny IC3 odbył się w 1988 roku. Nie był to jednak jeszcze całkowicie samodzielny przejazd nowego zespołu – podczas próby wykorzystano również lokomotywę spalinowo-elektryczną serii MX.

Kolejny ważny moment nastąpił w 1989 roku. Na stacji Tommerup oficjalnie zaprezentowano pierwszy zespół IC3 noszący nazwę „H.C. Andersen”. Wśród uczestników inauguracyjnego przejazdu znalazł się ówczesny następca duńskiego tronu książę Frederik.

Na pierwszych pasażerów płacących za przejazd trzeba było poczekać do 1990 roku.

W 1990 roku był to „pociąg przyszłości”

Kiedy IC3 rozpoczęły regularne przewozy pasażerskie, oferowane przez nie wyposażenie mocno wyróżniało się na tle ówczesnego taboru.

DSB przypomina, że nowe jednostki określano mianem „pociągów przyszłości”. Na pokładzie znajdowała się m.in. przestrzeń do zabawy dla dzieci, pasażerowie mogli korzystać z kanałów radiowych, a informacje przekazywano za pomocą cyfrowych wyświetlaczy.

Z dzisiejszej perspektywy szczególnie interesująco wyglądają dwa inne elementy wyposażenia. W pociągach znajdowały się bowiem faksy oraz telefony na monety.

To dobrze pokazuje, jak bardzo zmieniły się oczekiwania pasażerów i technologie stosowane na kolei w czasie, gdy IC3 pozostawały w regularnej eksploatacji.

IC3 pojechały przez Wielki Bełt

Pociągi uczestniczyły również w kilku ważnych momentach współczesnej historii duńskiej kolei.

Jednym z nich było otwarcie w 1997 roku połączenia kolejowego przez Wielki Bełt. Inwestycja radykalnie zmieniła sposób podróżowania pomiędzy poszczególnymi częściami Danii i umożliwiła bezpośrednie kolejowe połączenie między Zelandią a Fionią i dalej Jutlandią bez wcześniejszej przeprawy promowej.

Rok później, w 1998 roku, IC3 były również częścią kolejnego istotnego etapu rozwoju sieci – uruchomienia nowej stacji kolejowej przy lotnisku w Kopenhadze.

W kolejnych latach pociągi pozostawały ważnym elementem dalekobieżnych przewozów DSB.

Zmieniało się malowanie i wnętrza

Długi okres eksploatacji oznaczał konieczność stopniowego dostosowywania pociągów do zmieniających się oczekiwań pasażerów.

DSB wskazuje, że w latach 2000–2013 IC3 kilkukrotnie zmieniały wygląd zewnętrzny. Przeprowadzano również remonty i modernizacje wnętrz.

Od 2013 roku pociągi otrzymują znaną obecnie pasażerom kolorystykę.

Utrzymanie jednostek w eksploatacji przez tak długi czas jest również efektem pracy zaplecza technicznego. DSB zwraca uwagę na pracowników, którzy przez lata odpowiadali za utrzymanie oraz kolejne modernizacje IC3, m.in. w warsztacie w Aarhus.

Duńskie pociągi trafiły również do Szwecji

Konstrukcja IC3 nie pozostała wyłącznie duńskim rozwiązaniem. Pociągi tej rodziny pojawiły się również poza granicami Danii.

DSB przypomina przede wszystkim o Szwecji, gdzie jednostki tego typu były znane jako Y2 oraz pod nazwą Kustpilen.

Charakterystyczna konstrukcja czoła IC3 wynikała m.in. z założenia umożliwiającego łatwe łączenie zespołów i przemieszczanie się pasażerów pomiędzy połączonymi jednostkami.

Trzy wagony i napęd spalinowy

IC3 jest trzyczłonowym spalinowym zespołem trakcyjnym. DSB przypomina jednocześnie o jego elektrycznym odpowiedniku – jednostkach IR4.

IR4 składa się z czterech członów. Obydwa typy taboru powstały jednak w oparciu o tę samą podstawową koncepcję konstrukcyjną.

Jedną z jej najważniejszych zalet jest możliwość połączenia IC3 i IR4 w jeden skład i prowadzenia ich razem jako jednego pociągu. Pozwalało to elastycznie zestawiać składy w zależności od obsługiwanej relacji i dostępnej infrastruktury.

Ponad trzy dekady później nadal są gotowe do drogi

Kiedy w 1990 roku pierwsi pasażerowie wsiadali do IC3, jednostki prezentowano jako przyszłość duńskiej kolei. Od tego czasu zmieniły się technologie, infrastruktura i standardy oczekiwane przez podróżnych, a same pociągi przechodziły kolejne modernizacje.

Mimo upływu ponad trzech dekad IC3 nadal pozostają gotowe do obsługi połączeń DSB. Przewoźnik podkreśla, że jest to w dużej mierze zasługa pracowników zajmujących się przez lata ich utrzymaniem i unowocześnianiem.

Przekroczenie miliarda kilometrów jest więc nie tylko statystyczną ciekawostką. To podsumowanie wyjątkowo długiej historii konstrukcji, która rozpoczęła pierwsze jazdy próbne w 1988 roku, dwa lata później zabrała pierwszych regularnych pasażerów, uczestniczyła w najważniejszych zmianach duńskiej sieci kolejowej końca XX wieku i nadal pozostaje częścią codziennego krajobrazu kolei w Danii.