Bosch wchodzi w autobusy wodorowe. Madrycki test systemem ogniw paliwowych

Autokar obsługiwany przez Alsę może pokonać ponad 1000 km, a tankowanie trwa od 10 do 15 minut. Wielotygodniowe próby mają sprawdzić system o mocy ciągłej 190 kW podczas codziennej eksploatacji z pasażerami. O I generacji modelu Irizar i6S Efficient Hydrogen pisaliśmy już wcześniej w TransInfo.pl.

Rozkład jazdy:

1. Jakie parametry osiąga system ogniw paliwowych Bosch FCPM C190?
2. Dlaczego testowy autobus będzie kierowany przede wszystkim na dłuższe trasy?
3. Jakie jeszcze systemy wodorowe dla autobusów i ciężarówek oferuje Bosch?

FCPM C190: 190 kW i ponad 1000 km zasięgu

Testowy autobus Irizar został wyposażony w system ogniw paliwowych Bosch FCPM C190. Jest to kompaktowy moduł oparty na podwójnym, poziomym stosie ogniw. System zapewnia 190 kW mocy ciągłej. W połączeniu z pojemnością zbiorników wodoru zastosowanych w pojeździe pozwala osiągnąć zasięg przekraczający 1000 km.

FCPM C190 jest środkowym modelem w rodzinie systemów ogniw paliwowych Boscha przeznaczonych dla ciężkiego transportu. Dla autobusów miejskich producent przygotował FCPM C100. Moduł ma płaską konstrukcję i zapewnia 100 kW mocy ciągłej, dzięki czemu może zostać zastosowany w pojazdach o mniejszym zapotrzebowaniu na energię. Na drugim końcu gamy znajduje się FCPM C300. System został opracowany z myślą o ciężkich autokarach turystycznych i samochodach ciężarowych. Rozszerzenie gamy pozwala dopasować moduł do charakteru pracy pojazdu. Inne wymagania ma autobus miejski wykonujący krótsze kursy, a inne autokar pokonujący kilkaset kilometrów bez dłuższej przerwy

Madrycki test jest pierwszym projektem klienckim nowego systemu Boscha w segmencie autobusowym. Producent rozwijał wcześniej moduły ogniw paliwowych przede wszystkim z myślą o ciężkich pojazdach użytkowych.

Współpraca z Irizarem i Alsą ma pokazać, czy rozwiązanie przygotowane do seryjnych wdrożeń może sprostać wymaganiom przewozów pasażerskich. Znaczenie będą miały dyspozycyjność, zasięg, czas tankowania oraz zachowanie układu podczas wielogodzinnej pracy.

Uzupełnienie paliwa trwa od 10 do 15 minut. Takie parametry umożliwiają wykorzystanie autobusu nie tylko w komunikacji miejskiej, lecz także na trasach podmiejskich i międzymiastowych.

„Ogniwo paliwowe jest idealnym uzupełnieniem napędów bateryjno-elektrycznych – także w eksploatacji autobusów” – powiedział Thomas Pauer, członek zarządu sektora Bosch Mobility i prezes Bosch Power Solutions. – Ogniwa paliwowe szczególnie dobrze sprawdzają się w autobusach, które każdego dnia pokonują długie dystanse i rzadko mają możliwość ładowania po drodze. Dzięki temu testowi możemy wyraźnie pokazać, że technologia ogniw paliwowych Boscha jest gotowa na wymagania związane z wdrożeniem na dużą skalę w transporcie pasażerskim” – powiedział Thomas Pauer, członek zarządu sektora Bosch Mobility i prezes Bosch Power Solution.

Wodór jako uzupełnienie autobusów bateryjnych

Autobus wodorowy jest pojazdem elektrycznym, ale energię potrzebną do napędzania silnika wytwarza na pokładzie. Ogniwo paliwowe wykorzystuje wodór ze zbiorników oraz tlen pobierany z powietrza.

Pozwala to ograniczyć pojemność baterii w porównaniu z pojazdem, który całą energię na wykonanie zadania musi zabrać z zajezdni. Akumulator nadal może być wykorzystywany jako bufor energii i wspierać pojazd podczas przyspieszania.

Najważniejszym argumentem za zastosowaniem wodoru na długich trasach jest krótki czas tankowania. Uzupełnienie paliwa w ciągu kilkunastu minut jest zbliżone organizacyjnie do obsługi autobusu z silnikiem spalinowym.

Nie oznacza to jednak, że napęd wodorowy ma zastąpić autobusy bateryjne na wszystkich liniach. Bosch przedstawia ogniwa paliwowe jako rozwiązanie uzupełniające, szczególnie dla pojazdów wykonujących duże przebiegi i niemających dostępu do ładowania podczas pracy.

Unijne wymagania zmieniają rynek autobusowy

Rozwój układów wodorowych jest powiązany z zaostrzaniem unijnych wymagań dotyczących emisji nowych ciężkich pojazdów.

Od 2030 roku 90 proc. nowych autobusów miejskich ma stanowić tabor zeroemisyjny. Od 2035 roku cel dla tej kategorii wzrośnie do 100 proc.

Autobusy międzymiastowe są traktowane w przepisach podobnie jak autokary. W ich przypadku obowiązują ogólne cele redukcji emisji CO₂ dla ciężkich pojazdów: 45 proc. od 2030 roku, 65 proc. od 2035 roku i 90 proc. od 2040 roku.

Pojazdy zasilane ogniwami paliwowymi są uznawane przez unijne regulacje za zeroemisyjne. Podczas jazdy nie emitują spalin, choć całkowity efekt środowiskowy zależy także od sposobu wyprodukowania i dostarczenia wodoru.

Według danych przywołanych przez Boscha w 2025 roku w Unii Europejskiej zarejestrowano nieco ponad 38 tys. nowych autobusów. Zaostrzanie celów emisyjnych oznacza, że coraz większa część tego rynku będzie przypadała na pojazdy bateryjne i wodorowe.

Bosch rozwija cały łańcuch wodorowy

Robert Bosch GmbH rozwija technologie związane nie tylko z wykorzystaniem wodoru w pojazdach, lecz także z jego produkcją i infrastrukturą.

W 2025 roku firma zapowiedziała wprowadzenie na rynek stosu elektrolizera Hybrion PEM, przeznaczonego do produkcji wodoru. Elektrolizer wykorzystuje energię elektryczną do rozdzielania wody na wodór i tlen.

Bosch pracuje równolegle nad silnikami spalinowymi zasilanymi wodorem. W ofercie mają znaleźć się elementy przeznaczone zarówno do wtrysku pośredniego, jak i bezpośredniego.

Pod koniec 2025 roku zespół pracujący nad mobilnym modułem ogniw paliwowych otrzymał Niemiecką Nagrodę Przyszłości, przyznawaną przez prezydenta Niemiec za osiągnięcia technologiczne i innowacyjne.