Ebusco 3.0 18M z fabryki Golden Dragon. Pierwszy egzemplarz ukończony w Longhai

Rozkład jazdy:

1. Jaki model elektrobusu ukończono w zakładzie Golden Dragon w Longhai?
2. Jakie nadwozie i baterie oferuje przegubowy Ebusco?
3. Dlaczego Ebusco korzysta z produkcji kontraktowej w Azji?

Pierwszy Ebusco 3.0 z zakładu w Longhai

W zakładzie Golden Dragon w Longhai, w chińskiej prowincji Fujian, zakończono montaż przegubowego autobusu Ebusco 3.0 18M. Pojazd ma zostać przekazany klientowi działającemu na rynku europejskim.

Produkcja autobusu jest elementem współpracy holenderskiego dostawcy z chińskim partnerem przemysłowym. Podczas prezentacji obie firmy podpisały porozumienie dotyczące strategicznej i długoterminowej współpracy.

Nie jest to pierwszy autobus marki Ebusco zbudowany w Chinach ani pierwszy pojazd powstały przy współpracy z Golden Dragon. Jest to pierwszy publicznie przedstawiony egzemplarz Ebusco 3.0 wykonany w zakładzie tego producenta w Longhai.

Współpraca rozpoczęta przy pierwszych generacjach

Kontakty pomiędzy Ebusco i Golden Dragon sięgają początków działalności holenderskiej firmy, czyli około 2012 roku. Pierwsze generacje elektrycznych autobusów Ebusco wykorzystywały rozwiązania konstrukcyjne oraz nadwozia związane z chińskim producentem.

Inną strategię przyjęto przy modelu Ebusco 3.0, który miał być własnym, europejskim produktem z lekkim nadwoziem kompozytowym. Autobusy planowano produkować przede wszystkim w Niderlandach, a następnie także we francuskim Cléon.

Problemy z osiągnięciem zakładanej skali produkcji doprowadziły jednak do ponownego zaangażowania wykonawców kontraktowych. Autobusy Ebusco były montowane przez partnerów w Azji jeszcze przed prezentacją pojazdu z Longhai, ale Golden Dragon nie był wcześniej publicznie wskazywany jako producent modelu 3.0.

Kompozytowe nadwozie i maksymalnie 140 pasażerów

Przegubowy Ebusco 3.0 18M ma 18 metrów długości, a jego masa własna wynosi około 14,9 tony. W zależności od konfiguracji autobus może przewieźć maksymalnie 140 pasażerów.

Napęd tworzą dwa silniki elektryczne o mocy po 125 kW. Producent przewiduje baterie LFP o pojemności przekraczającej 350 kWh albo 500 kWh.

Deklarowany maksymalny zasięg wynosi około 550 km. Autobus może zostać wykonany z trzema albo czterema parami drzwi, zależnie od potrzeb operatora transportu publicznego.

Najbardziej charakterystycznym elementem konstrukcji jest lekkie nadwozie wykonane z kompozytów wzmacnianych włóknem węglowym. Według producenta rozwiązanie pozwala ograniczyć masę pojazdu o około 30–33 proc. w porównaniu z konwencjonalną konstrukcją.

Baterie umieszczono w podłodze. Takie rozmieszczenie obniża środek ciężkości elektrobusu i pozwala lepiej wykorzystać przestrzeń pasażerską.

Prawdopodobnie autobus dla Rouen

Nazwa europejskiego odbiorcy pojazdu nie została potwierdzona. Według dostępnych informacji malowanie elektrobusu oraz obecność przedstawicieli francuskiego użytkownika wskazują jednak, że może to być pojazd przeznaczony dla Métropole Rouen Normandie.

Francuska metropolia należy do największych klientów Ebusco. W listopadzie 2022 roku zamówienie na 76 przegubowych autobusów Ebusco 3.0 18M zostało przekształcone z opcji w zamówienie wiążące.

W 2024 roku zakres dostaw zwiększono o kolejnych 15 pojazdów. Zamówione dla Rouen autobusy mają cztery pary drzwi oraz baterie o pojemności przekraczającej 500 kWh.

Część przegubowych Ebusco kursuje już w tamtejszej komunikacji miejskiej, między innymi na linii T5. Egzemplarz z Longhai nie byłby więc pierwszym autobusem tego modelu w Rouen, lecz jednym z pojazdów przeznaczonych do realizacji trwających dostaw.

Przenoszenie montażu do partnerów zewnętrznych jest częścią zmiany strategii Ebusco. Firma odeszła od modelu samodzielnego producenta OEM na rzecz określanego przez nią modelu OED, czyli Original Equipment Design. Ebusco odpowiada za projektowanie, inżynierię, homologację, sprzedaż, kontakty z europejskimi zamawiającymi oraz końcową kontrolę pojazdów. Produkcja nadwozi i montaż autobusów są powierzane zewnętrznym wykonawcom, przede wszystkim w Azji. Zakłady w Deurne i Cléon koncentrują się obecnie między innymi na inspekcjach przed przekazaniem pojazdów, wykonywaniu poprawek oraz obsłudze posprzedażnej.

Zmiana była następstwem problemów z uruchomieniem seryjnej produkcji modelu 3.0. Firma mierzyła się z opóźnieniami, wzrostem zapasów, kosztami przygotowania produkcji oraz ograniczoną płynnością finansową. W drugiej połowie 2024 roku produkcja autobusów była znacznie ograniczona.

Tylko 12 autobusów w pięć miesięcy 2026 roku

Według aktualizacji operacyjnej z 16 czerwca 2026 roku portfel Ebusco obejmował 225 autobusów. W tej liczbie znajdowało się 107 zamówień wiążących oraz 118 pojazdów objętych umowami typu call-off, które nie gwarantują złożenia zamówienia wykonawczego.

W pierwszych pięciu miesiącach 2026 roku firma przekazała klientom 12 autobusów. Na koniec maja zatrudnienie wynosiło 261 etatów, wobec 282 na koniec 2025 roku i 522 na koniec 2024 roku.

Średnie miesięczne wydatki operacyjne, bez kosztów materiałów, wynosiły około 4,3 mln EUR w pierwszych czterech miesiącach 2026 roku. W 2025 roku było to około 6,05 mln EUR miesięcznie.

Spółka informowała jednocześnie o ograniczonej płynności i niepewności związanej z kontynuowaniem działalności. Prowadzone są rozmowy z potencjalnymi inwestorami zainteresowanymi przejęciem pakietu kontrolnego w autobusowej części działalności. Nie potwierdzono, aby rozmowy te dotyczyły przejęcia Ebusco przez Golden Dragon.

W 2025 roku Ebusco osiągnęło 76,6 mln EUR przychodów. Strata EBITDA wyniosła 56,4 mln EUR, a strata netto 71 mln EUR. Na koniec roku spółka posiadała 7,4 mln EUR środków pieniężnych, natomiast kapitał własny wynosił 3,3 mln EUR. W ciągu roku klientom przekazano 123 autobusy, a portfel zamówień na koniec grudnia obejmował 245 pojazdów.

Dla porównania w 2024 roku strata EBITDA wyniosła 132,6 mln EUR, natomiast strata netto sięgnęła 200,6 mln EUR. W 2024 roku anulowano zamówienia obejmujące 361 autobusów, a w 2025 roku kolejnych 55 pojazdów.

Pełne wyniki za pierwsze półrocze 2026 roku mają zostać opublikowane 14 sierpnia 2026 roku.