MZA Warszawa unieważniły przetarg na autobus szkoleniowy. Zero ofert

Do wyznaczonego terminu nie wpłynęła żadna oferta. Zamówienie dotyczyło jednego autobusu klasy III, który miał zostać dostarczony do Warszawy do 30 listopada 2026 roku. O ogłoszeniu tego przetargu pisaliśmy już wcześniej w TransInfo.pl.

Rozkład jazdy:

1. Dlaczego MZA Warszawa unieważniły postępowanie na autobus szkoleniowy?
2. Jaka była wartość szacunkowa zakupu jednego pojazdu?
3. Jakie najważniejsze wymagania techniczne postawiono przed autobusem klasy III?

Zero ofert do 14 lipca 2026 roku

Miejskie Zakłady Autobusowe sp. z o.o. w Warszawie ogłosiły postępowanie nr 65/NO/ŁK/26 3 lipca 2026 roku. Przedmiotem zamówienia był zakup jednego fabrycznie nowego autobusu przystosowanego do nauki jazdy na potrzeby Ośrodka Szkolenia.

Termin składania ofert upłynął 14 lipca o godz. 10:30, natomiast ich otwarcie zaplanowano na godz. 11:00. Żaden producent ani dostawca nie przystąpił jednak do postępowania, dlatego nie doszło do oceny ofert ani wyboru wykonawcy.

„Do niniejszego postępowania nie wpłynęła żadna oferta” – poinformowały Miejskie Zakłady Autobusowe sp. z o.o. w Warszawie.

MZA unieważniły w konsekwencji całe postępowanie prowadzone w trybie przetargu. Zamówienie pozostaje bez rozstrzygnięcia i nie została zawarta umowa na dostawę pojazdu.

Autobus za 1.150.000 PLN netto

Wartość szacunkową zamówienia określono na 1.150.000 PLN netto, czyli 1.414.500 PLN brutto przy stawce VAT wynoszącej 23 proc. Cała kwota dotyczyła jednego autobusu, co dawało szacunkową cenę jednostkową na poziomie 1.150.000 PLN netto.

MZA przyjęły jedno kryterium oceny ofert:

Cena – 100 proc.

Wszystkie wymagania dotyczące konstrukcji autobusu, wyposażenia szkoleniowego, homologacji, bezpieczeństwa, serwisu oraz gwarancji stanowiły warunki minimalne.

Wybrany wykonawca miał dostarczyć autobus najpóźniej do 30 listopada 2026 roku. Odbiór pojazdu planowano w Oddziale Przewozów MZA przy ul. Woronicza 29 w Warszawie.

Klasa III z manualną skrzynią biegów

MZA poszukiwały fabrycznie nowego autobusu międzymiastowego albo turystycznego, wyprodukowanego nie wcześniej niż w 2026 roku. Pojazd miał należeć do klasy III zgodnie z regulaminem nr 107 EKG ONZ.

Wymagana długość całkowita wynosiła od 10,10 do 11,50 m, szerokość maksymalnie 2,55 m, a wysokość nie więcej niż 3,60 m. Zamawiający zalecał jednocześnie, aby całkowita wysokość pojazdu nie przekraczała 3 m.

Dopuszczono układ drzwi 1-1, 1-2 albo 2-2. Autobus miał być dwuosiowy i osiągać prędkość maksymalną 100 km/h, z homologacją Tempo 100.

Przebieg w dniu odbioru nie mógł przekraczać 3.000 km. Limit mógł zostać zwiększony do 5.000 km, jeżeli dodatkowy przebieg wynikał z przeprowadzenia wymaganych badań homologacyjnych.

Silnik Diesla i minimum sześć biegów

Autobus miał być zasilany olejem napędowym i spełniać aktualną normę emisji spalin. Silnik powinien zostać umieszczony w tylnej części pojazdu, za tylną osią.

Zamawiający określił pojemność jednostki napędowej na od 6,5 do 12 dm sześc. oraz moc od 170 do 200 kW. Dopuszczono zastosowanie silnika o większej mocy.

Jednym z podstawowych wymagań była manualna, zsynchronizowana skrzynia biegów. Przekładnia miała posiadać co najmniej sześć przełożeń do jazdy do przodu i bieg wsteczny, a na desce rozdzielczej powinien znaleźć się wyświetlacz wskazujący wybrany bieg.

Tak skonfigurowany pojazd miał służyć do szkolenia kierowców kategorii D, prowadzenia kwalifikacji wstępnej, doskonalenia techniki jazdy oraz przeprowadzania egzaminów.

Minimum 35 miejsc i stanowisko instruktora

W przestrzeni pasażerskiej wymagano co najmniej 35 miejsc siedzących. Dodatkowo autobus miał otrzymać pełnowymiarowy, pneumatyczny fotel instruktora, identyczny jak fotel kierowcy i wyposażony w dwa podłokietniki.

Stanowisko instruktora miało obejmować dodatkowy pedał hamulca roboczego, zewnętrzne lusterka, przycisk sygnału dźwiękowego oraz panel przekazujący informacje o pracy podstawowych urządzeń pojazdu.

System powinien sygnalizować używanie przez kursanta kierunkowskazów, świateł mijania, świateł drogowych oraz pedału hamulca. Zamawiający wymagał także oświetlenia miejsca pracy instruktora i poręczy chroniącej go przed uderzeniem w szybę czołową.

Przy dostawie wykonawca miał przedstawić dokument potwierdzający pozytywny wynik badania technicznego. Dokumentacja miała umożliwić wpisanie w dowodzie rejestracyjnym informacji, że autobus jest przystosowany do nauki jazdy i egzaminowania.

Siedem kamer i obraz 360 stopni

Autobus miał zostać wyposażony w monitoring egzaminacyjny i wideorejestrator. Specyfikacja przewidywała zestaw siedmiu kamer.

Kamery miały rejestrować drogę przed i za pojazdem, jego lewy i prawy bok, zestaw wskaźników nad głową kierowcy oraz pole widzenia osoby prowadzącej autobus. Siódme urządzenie miało pełnić funkcję autonomicznej kamery cofania.

System powinien zapewniać obraz 360 stopni bez martwych pól, przetwarzanie obrazu z częstotliwością 60 klatek na sekundę oraz możliwość zgrywania nagranego materiału.

Wymagane były układy ABS, ASR i ESP. Na potrzeby ćwiczeń prowadzonych na placu manewrowym przewidziano możliwość ich odłączania.

Autobus miał również spełniać wymagania GSR-2 i posiadać systemy MOIS, BSIS, REIS, ISA, DDAW oraz TPMS. Cały pojazd musiał być zgodny z regulaminami EKG ONZ nr 155 i 156, dotyczącymi cyberbezpieczeństwa i aktualizacji oprogramowania.

Klimatyzacja i gwarancja do 200.000 km

Mimo szkoleniowego przeznaczenia autobus miał otrzymać wyposażenie odpowiadające pojazdom międzymiastowym lub turystycznym. Wymagano miękkich, odchylanych foteli z wysokimi oparciami oraz tapicerką odporną na zabrudzenia i przetarcia.

Siedzenia miały posiadać pasy bezpieczeństwa, a w miejscach szczególnie narażonych na skutki zderzenia przewidziano pasy trzypunktowe. Zamawiający zalecał również zastosowanie stolików, uchwytów na napoje i gniazd USB.

W przestrzeni pasażerskiej miały znaleźć się półki bagażowe, zasłonki okienne, wieszaki na ubrania, indywidualne oświetlenie pasażerów oraz oświetlenie LED w rejonie drzwi.

Specyfikacja obejmowała klimatyzację przestrzeni pasażerskiej i stanowiska kierowcy. Układ ogrzewania miał wykorzystywać ciepło z układu chłodzenia silnika, agregat grzewczy o mocy co najmniej 30 kW oraz pompę ciepła klimatyzatora.

Gwarancja na cały autobus miała obowiązywać przez trzy lata albo do osiągnięcia przebiegu 200.000 km, zależnie od tego, co nastąpi wcześniej. MZA wymagały również 10-letniej gwarancji na konstrukcję nadwozia, pięciu lat na powłoki lakiernicze, pięciu lat na zabezpieczenie antykorozyjne podwozia oraz siedmiu lat na perforację poszycia zewnętrznego spowodowaną korozją.

Więcej na https://mza.eb2b.com.pl/open-preview-auction.html/521359/zakup-fabrycznie-nowego-autobusu-przystosowanego-do-nauki-jazdy-na-potrzeby-osrodka-szkolenia

Zakupowe tło

30 października 2025 roku do Ośrodka Szkolenia MZA przekazano Yutong U12 przystosowany do nauki jazdy. Był to pierwszy autobus elektryczny wykorzystywany w takim charakterze przez warszawskiego operatora.

We wrześniu 2025 roku MZA zawarły z Solaris Bus & Coach sp. z o.o. umowy na dostawę 79 autobusów elektrycznych. Zamówienie objęło 29 pojazdów Solaris Urbino 12 electric oraz 50 przegubowych Solaris Urbino 18 electric, a łączna wartość kontraktów przekroczyła 316 mln PLN.

9 lutego 2026 roku przewoźnik poinformował o wykorzystaniu prawa opcji na kolejne 79 elektrobusów Solarisa, w tym 29 autobusów dwunastometrowych i 50 przegubowych. Łączny zakres zamówienia podstawowego i opcji wzrósł w ten sposób do 158 pojazdów, a jego wartość przekroczyła 600 mln PLN.