Autobus eCitaro 2.0 z europejskich fabryk. Niemcy, Francja i Czechy w jednym systemie

Producent zamierza wykorzystać zakłady w Niemczech, Francji i Czechach, utrzymując dotychczasowy model współpracy między fabrykami. To ważny element strategii związanej z zaprezentowanym w Monachium prototypem nowego eCitaro, który opisaliśmy już w InfoBusie. Wprowadzenie pojazdu na rynek zaplanowano na 2028 rok.

Rozkład jazdy

1. W których europejskich zakładach będzie powstawać nowy Mercedes-Benz eCitaro?
2. Jak Daimler Buses podzielił produkcję nadwozi, montaż i rozwój technologiczny?
3. Jakie inwestycje przygotowują fabryki do produkcji kolejnej generacji elektrobusów?

Mannheim centrum rozwoju nowego eCitaro

Główną rolę w opracowaniu drugiej generacji eCitaro pełni zakład Daimler Buses w Mannheim, który pozostaje europejskim centrum kompetencyjnym producenta w zakresie elektrycznych autobusów miejskich. To właśnie tutaj od 2018 roku odbywa się produkcja seryjna obecnej generacji eCitaro, a od 2023 roku także wersji eCitaro fuel cell z wodorowym ogniwem paliwowym zwiększającym zasięg.

W Mannheim skoncentrowano rozwój konstrukcji, testowanie nowych rozwiązań i przygotowanie technologii produkcyjnych. Nowa generacja wykorzystuje całkowicie elektryczną platformę, która zastąpi dotychczasową architekturę wywodzącą się ze spalinowego Citaro.

Daimler Buses zakłada również szersze wykorzystanie komponentów z rodziny Mercedes-Benz Trucks. Rozwiązania stosowane w pojazdach ciężarowych będą odpowiednio dostosowywane do wymagań autobusów, co ma ograniczyć koszty opracowania nowych podzespołów i zwiększyć dostępność części zamiennych.

Zgodnie z porozumieniem zawartym w 2023 roku z przedstawicielami pracowników Daimler Buses przewidział około 150 mln euro inwestycji w zakładach Mannheim i Neu-Ulm do końca dekady. Modernizacja europejskiej sieci produkcyjnej ma poprawić konkurencyjność niemieckich lokalizacji przy rosnącym udziale autobusów elektrycznych.

Francuskie Ligny-en-Barrois już montuje eCitaro

Drugim ważnym zakładem jest Ligny-en-Barrois w północno-wschodniej Francji. Fabryka przez lata specjalizowała się w montażu autobusów Mercedes-Benz Citaro z silnikami Diesla oraz w wersjach hybrydowych.

W czerwcu 2024 roku z linii produkcyjnej zakładu zjechał pierwszy całkowicie elektryczny eCitaro. Był to 12-metrowy autobus wyposażony w akumulatory NMC3. Wcześniej produkcja eCitaro była skoncentrowana w niemieckim Mannheim.

Rozpoczęcie montażu elektrobusów we Francji wymagało przystosowania linii do produkcji mieszanej, obejmującej pojazdy spalinowe i elektryczne. Daimler Buses modernizował wyposażenie zakładu, przygotowywał pracowników do obsługi instalacji wysokiego napięcia oraz rozwijał zaplecze kontroli jakości.

Producent zapowiedział około 50 mln euro dodatkowych inwestycji w Ligny-en-Barrois do 2030 roku. Obejmują one między innymi dostosowanie procesów montażowych, nowe stanowiska kontroli pojazdów i rozbudowę infrastruktury produkcyjnej.

Doświadczenia zdobyte przy obecnym eCitaro mają umożliwić płynne przejście na kolejną generację. Francuski zakład jest już częścią systemu produkcji autobusów elektrycznych Mercedes-Benz, a nie dopiero przygotowywanym miejscem ich przyszłego montażu.

Holýšov. Czeskie centrum produkcji karoserii

Istotną rolę w europejskim systemie Daimler Buses pełni również fabryka w Holýšovie w Czechach, niedaleko Pilzna. Zakład specjalizuje się w produkcji szkieletów nadwozi, segmentów karoserii i elementów konstrukcyjnych autobusów Mercedes-Benz oraz Setra.

W sierpniu 2026 roku opisywaliśmy w InfoBusie wykonanie 10-tysięcznej karoserii w Holýšovie. Produkcja zakładu obejmuje zarówno konstrukcje autokarów, jak i elementy autobusów miejskich.

W ramach reorganizacji europejskiej sieci produkcyjnej Daimler Buses zaplanował, że od 2028 roku Holýšov przejmie pełną produkcję surowych karoserii dla zakładów montażowych w Mannheim, Ligny-en-Barrois i Neu-Ulm.

Oznacza to dalszą centralizację prac związanych ze spawaniem konstrukcji nadwozi oraz ich zabezpieczaniem antykorozyjnym. Gotowe szkielety będą następnie kierowane do wyspecjalizowanych fabryk zajmujących się montażem kompletnych pojazdów.

Czeski zakład nie jest więc trzecim, niezależnym miejscem końcowego montażu eCitaro. Jego znaczenie polega przede wszystkim na dostarczaniu konstrukcji nadwoziowych do pozostałych fabryk. Taki podział umożliwia wykorzystanie wspólnych elementów konstrukcyjnych i ogranicza konieczność utrzymywania wszystkich procesów produkcyjnych w każdej lokalizacji.

Jeden autobus, kilka wyspecjalizowanych fabryk

Europejski system produkcyjny Daimler Buses opiera się na podziale prac pomiędzy zakładami. W Czechach powstają konstrukcje nadwozi, natomiast w Mannheim i Ligny-en-Barrois odbywa się montaż autobusów miejskich.

Uzupełniającą funkcję pełni niemiecki zakład w Neu-Ulm, który odpowiada przede wszystkim za produkcję autokarów Mercedes-Benz i Setra oraz część procesów lakierniczych. W dotychczasowym systemie Daimler Buses lakierowane elementy nadwozi z Neu-Ulm trafiają także do montowni autobusów miejskich.

W przypadku nowego eCitaro współpraca między zakładami będzie dodatkowo wspierana modułową konstrukcją pojazdu. Platforma wykorzystuje ujednolicone moduły przednie i tylne oraz wspólne rozwiązania strukturalne dla kilku długości nadwozia.

Standaryzacja ma znaczenie dla procesu produkcyjnego. Pozwala ograniczyć liczbę odmiennych części, uprościć logistykę i przygotowanie stanowisk montażowych oraz wykorzystywać wspólne technologie przy wytwarzaniu różnych wersji autobusów.

Zapowiedź z 10 listopada potwierdza utrzymanie trzech krajów w łańcuchu produkcyjnym nowej generacji. Szczegółowy przydział poszczególnych odmian eCitaro do konkretnych linii montażowych będzie zależał od dalszych przygotowań do uruchomienia produkcji seryjnej.

Europejska produkcja i strategia Daimler Buses na 2030 rok

Podczas eMobility Days 3.0 prezes Daimler Buses Till Oberwörder podkreślił znaczenie utrzymania rozwoju i produkcji autobusów elektrycznych w Europie. Jednocześnie wezwał Unię Europejską do stworzenia jednolitych warunków konkurencji dla przedsiębiorstw inwestujących w europejski przemysł.

Producent popiera inicjatywy wzmacniające europejskie łańcuchy dostaw, w tym przygotowywany Industrial Accelerator Act. Zwraca jednak uwagę, że nowe regulacje nie powinny zwiększać obciążeń administracyjnych ani prowadzić do odmiennych zasad w poszczególnych państwach.

Zaangażowanie zakładów w Mannheim, Ligny-en-Barrois i Holýšovie ma bezpośredni związek z planowaną zmianą oferty. Od 2030 roku Daimler Buses zamierza oferować na europejskim rynku nowych autobusów miejskich wyłącznie pojazdy z napędem elektrycznym.

Nowy Mercedes-Benz eCitaro stanie się jednym z podstawowych produktów tej strategii. Przedseryjny prototyp pokazano w Monachium w listopadzie 2026 roku, światową premierę zaplanowano na Busworld Europe w październiku 2027 roku, a debiut rynkowy na 2028 rok.

Produkcyjne tło. Od Mannheim do trzech krajów

Kiedy Mercedes-Benz eCitaro wchodził na rynek w 2018 roku, jego seryjna produkcja koncentrowała się w Mannheim. Kolejnym etapem było uruchomienie montażu elektrycznych Citaro we francuskim Ligny-en-Barrois w 2024 roku, a równolegle rozwijano czeską produkcję karoserii.

Obecna zapowiedź nowej generacji potwierdza kontynuację tej strategii. Daimler Buses nie przenosi całej produkcji elektrycznych autobusów miejskich do jednej fabryki, lecz wykorzystuje istniejącą sieć europejskich zakładów o różnych specjalizacjach.

Dla nowego eCitaro oznacza to niemiecki ośrodek rozwojowy, montaż autobusów w Niemczech i Francji oraz czeskie zaplecze konstrukcji nadwoziowych. Taki model ma zapewnić elastyczność produkcji podczas przechodzenia z obecnej generacji eCitaro na nową platformę elektryczną od 2028 roku.