MZDiK Radom optymalizuje przetarg na linie i tnie koszty. Analiza SWZ

Rozkład jazdy:

1. Jakie zmiany w SWZ wprowadził MZDiK w Radomiu, aby obniżyć koszty przetargu?
2. Jakie wymagania dotyczące taboru i obsługi linii musi spełnić przyszły operator?
3. Czy „odchudzenie” zamówienia zwiększy konkurencyjność i szanse na tańsze oferty?

Kontrakt na 10 lat

Przedmiot zamówienia obejmuje świadczenie usług przewozu regularnego wykonywanych w ramach lokalnego transportu zbiorowego (komunikacji miejskiej w Radomiu) na liniach nadzorowanych przez Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji, na całym obszarze układu komunikacyjnego, tj. na terenie miasta Radom i gmin, z którymi Gmina miasta Radomia zawarła porozumienia.

Zamówienie podstawowe obejmuje świadczenie usług przewozowych na liniach
nr 5, 6, 15, 18 (wybrana brygada), nr 22, 26 (wybrane brygady), nr 27 przy użyciu 26 autobusów miejskich kategorii MAXI w ruchu oraz 3 autobusów rezerwowych (wszystkie z napędem konwencjonalnym, z normą emisji spalin Euro 6).

Postępowanie opiewa również na prawo opcji – obejmuje ono dostawę i montaż 31 kompletów urządzeń obsługujących System Karty Miejskiej i System Dynamicznej Informacji Pasażerskiej, z czego 2 komplety mają stanowić zapas serwisowy.

Szacowana praca eksploatacyjna w całym okresie obowiązywania umowy została określona na 14.906.840 wozokilometrów, z tolerancją +/- 10%.

Umowa na obsługę linii ma obowiązywać przez 120 miesięcy. Rozpoczęcie realizacji zamówienia przewidziano od dnia podpisania umowy, natomiast samo rozpoczęcie świadczenia usług przewozowych nastąpi po upływie 11 miesięcy od daty podpisania kontraktu, jednak nie wcześniej niż 28 listopada 2027 roku.

Wymagane autobusy

Wykonawca w momencie rozpoczęcia świadczenia usług musi dysponować 26 autobusami podstawowymi i 3 rezerwowymi. Będą to pojazdy wyprodukowane w 2027 roku. Autobusy mają mieć długość od 11,5 do 12,5 m. Muszą przewieźć minimum 90 pasażerów, w tym co najmniej 25 na miejscach siedzących. Wymiana pasażerów ma odbywać się przez drzwi w układzie 2-2-2. Autobusy będą całkowicie niskopodłogowe, bez stopni poprzecznych w podłodze (w przejściu środkowym) i bez stopni w każdych drzwiach.

Pasażerowie pojadą na fotelach o ergonomicznym kształcie, wandaloodporne, tj. o powierzchniach utrudniających naniesienie napisów typu „graffiti”. Wkładki tapicerskie siedziska i oparcia będą wyposażone w gąbkę (piankę) zmiękczającą pod tapicerką.

Informacja pasażerska to tablice zewnętrzne wyświetlające tekst w kolorze białym. Wewnątrz zamontowane zostaną dwie tablice – ekrany LCD o przekątnej 22 cale. Ich zadaniem będzie wyświetlanie kolejnych przystanków z podaniem planowanego czasu z systemu dynamicznej informacji pasażerskiej na kolejnym przystanku. Ponadto, autobusy będą wyposażone w system zliczania pasażerów.

Kryteria oceny ofert

Zamawiający będzie oceniał przewoźników w sześciu kryteriach:

• cena – 60 %,
• system wykrywania i gaszenia pożaru w komorze silnika – 10 %,
• wyposażenie autobusów w system ograniczający emisję dwutlenku węgla Start-Stop – 10 %,
• rodzaj zastosowanej łączności bezprzewodowej – 10 %,
• wyposażenie autobusów (kabiny kierowcy) w urządzenie alkoblokada
  – 5 %,
• wyposażenie autobusów (kabiny kierowcy) w czujnik dymu tytoniowego  – 5 %.

Otwarcie ofert odbędzie się w dniu 7 maja 2026 roku.

Więcej przetargowych informacji można znaleźć na stronie: https://ezamowienia.gov.pl/mp-client/search/list/ocds-148610-ad75cfb9-79a0-4fb9-9fac-7013c575df7d

Co się zmieniło w SWZ?

Pierwszy (unieważniony) przetarg dotyczył dwóch etapów – gdzie zamawiający wymagał łącznie posiadania 37 autobusów (12 w etapie I i 26 w etapie II). Obecnie zamówienie jest okrojone do 26 + 3 nowych autobusów. I choćby tylko z tego powodu MZDiK otrzyma tańsze oferty. Co za tym idzie kontrakt obejmuje również mniej wozokilometrów 14,91 mln vs 18,69 mln w pierwszym przetargu.

Kolejną istotną zmianą jest wymagany tabor. Poprzednio zamawiający chciał świadczenia usług autobusami spalinowymi i elektrycznymi. Obecnie MZDiK wymaga wyłącznie autobusów spalinowych.

W praktyce oznacza to wyraźne „odchudzenie” wymagań – zarówno pod względem liczby pojazdów, struktury taboru, jak i skali całego zamówienia. Zamawiający zrezygnował z bardziej kosztownych i ryzykownych elementów (jak komponent elektryczny), koncentrując się na rozwiązaniach sprawdzonych i łatwiejszych do wdrożenia.

Efekt tych zmian powinien być jednoznaczny: większa konkurencyjność postępowania i realna szansa na uzyskanie ofert mieszczących się w budżecie. Nowa odsłona przetargu pokazuje, że MZDiK wyciągnął wnioski z pierwszego, nieudanego podejścia – dostosowując SWZ do aktualnych warunków rynkowych i możliwości operatorów.