Ukraińscy maszyniści przemycali do Polski rodaków w lokomotywie

Rozkład jazdy:

1. Na czym polegał mechanizm nielegalnego przekroczenia granicy z wykorzystaniem elektrowozu pociągu Odessa–Przemyśl?
2. Jakie zarzuty usłyszeli ukraińscy maszyniści i jaka kara im grozi?
3. Jakie znaczenie dla sprawy miały zeznania osób podejrzanych o nielegalne przekroczenie granicy?

Ukryci w elektrowozie, bez kontroli granicznej

Jak poinformowała rzeczniczka Prokuratury Okręgowej w Przemyślu prok. Marta Pętkowska, Roman R. i Volodymyr V., maszyniści kolei ukraińskiej, w 2024 roku mieli ukryć dwóch rodaków w elektrowozie międzynarodowego pociągu kursującego z Odessy do Przemyśla.

Cudzoziemcy mieli zostać przewiezieni przez granicę państwową bez przejścia kontroli paszportowej zarówno po stronie ukraińskiej, jak i polskiej. Według prokuratury działanie to było motywowane chęcią osiągnięcia korzyści majątkowej w wysokości 12 tys. dolarów amerykańskich.

Zorganizowana grupa przestępcza

Śledczy ustalili, że obaj maszyniści mieli współdziałać z innym pracownikiem kolei ukraińskiej – Serhii. W jego przypadku materiały zostały wyłączone do odrębnego postępowania.

Roman R. i Volodymyr V. usłyszeli zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się organizowaniem nielegalnego przekraczania granicy oraz zorganizowania nielegalnego przekroczenia granicy dwóm obywatelom Ukrainy.

Za zarzucane im czyny grozi kara od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności.

Nie przyznali się, ale zgodzili na karę

W toku śledztwa podejrzani nie przyznali się do zarzucanych im czynów i odmówili składania wyjaśnień. Prokuratura wskazuje jednak, że stan faktyczny sprawy został ustalony w oparciu o wyjaśnienia złożone przez obywateli Ukrainy podejrzanych o nielegalne przekroczenie granicy.

Co istotne, mimo braku przyznania się do winy, obaj maszyniści zdecydowali się dobrowolnie poddać karze zaproponowanej przez prokuratora. Ostateczna decyzja w tej sprawie należeć będzie do sądu.

Sprawa rzuca cień na bezpieczeństwo międzynarodowych połączeń kolejowych oraz pokazuje, że próby obchodzenia procedur granicznych mogą przybierać nietypowe formy – nawet z wykorzystaniem infrastruktury kolejowej i personelu odpowiedzialnego za jej obsługę.