Słowacja i Czechy także stawiają na wodór. Przetargi od Kraj trenczyński i Transdev Slezsko

To ciekawe zestawienie dwóch rynków Europy Środkowej, gdzie wodór coraz częściej pojawia się jako alternatywa dla elektrobusów, ale jednocześnie nadal napotyka bariery rynkowe i organizacyjne. W jednym przypadku procedura zakończyła się bez wyboru wykonawcy, w drugim dopiero rozpoczyna się walka o kontrakt.

Rozkład jazdy

1. Ile autobusów wodorowych planowano kupić na Słowacji?
2. Jaka jest wartość czeskiego przetargu na autobusy wodorowe?
3. Dlaczego słowackie postępowanie zakończyło się bez wyboru wykonawcy?

Słowacja: przetarg zamknięty bez rozstrzygnięcia

W słowackim postępowaniu prowadzonym przez Trenčiansky samosprávny kraj chodziło o dostawę dziesięciu nowych autobusów na „vodíkový pohon” wraz z dodatkowym wyposażeniem. Zamówienie obejmowało pojazdy niskopodłogowe i niskoemisyjne, spełniające wymagania homologacyjne obowiązujące w UE i na Słowacji.

Istotnym elementem była także integracja autobusów z systemami pokładowymi, w tym systemem kamer oraz rozwiązaniami ITS dla transportu publicznego. To pokazuje, że zamawiający myślał o wdrożeniu technologii wodorowej w sposób kompleksowy – nie tylko jako zakup taboru, ale jako element szerszego systemu komunikacji miejskiej.

Szacunkowa wartość zamówienia wynosiła 7 995 795 EUR bez VAT (co daje w przybliżeniu ok. 33,96 mln PLN i cenę jednostkową na poziomie 799 579,5 EUR / ok. 3,4 mln PLN) , a okres realizacji określono na 24 miesiące. Postępowanie było współfinansowane ze środków Unii Europejskiej.

Mimo tych założeń procedura zakończyła się bez wyboru wykonawcy. Powód był jednoznaczny – wpłynęła tylko jedna oferta, która się okazała zbyt droga dla zamawiającego . Niestety w słowackich przetargach nie ma transparentnego otwarcia ofert , także nie wiemy kto to był. Natomiast zaproponowana suma doprowadziła do zamknięcia postępowania bez rozstrzygnięcia. To sygnał, że rynek autobusów wodorowych wciąż jest ograniczony, a liczba potencjalnych dostawców pozostaje niewielka.

Czechy: Transdev uruchamia nowy przetarg

Z kolei w czeskim przetargu ogłoszonym przez Transdev Slezsko a.s. sytuacja wygląda zupełnie inaczej – postępowanie dopiero się rozpoczyna, a operator transportu publicznego z regionu Morawsko-Śląskiego poszukuje dostawcy czterech nowych autobusów na „vodíkový pohon”.

Zamówienie dotyczy pojazdów międzymiastowych, niskopodłogowych, o długości co najmniej 12 metrów. To oznacza, że będą one przeznaczone nie tylko do klasycznej komunikacji miejskiej, ale również do obsługi połączeń regionalnych, gdzie kluczowe znaczenie ma zasięg i efektywność energetyczna.

Szacunkowa wartość kontraktu wynosi 74 000 000 CZK bez VAT, czyli 12 580 000 PLN, co daje cenę jednostkową na poziomie ok. 3 145 000 PLN. Ores realizacji określono na 15 miesięcy. Termin składania ofert wyznaczono na 26 maja 2026 roku.

Projekt również zakłada udział środków unijnych i wpisuje się w cele środowiskowe, w tym ograniczenie emisji i rozwój zrównoważonej mobilności. Więcej na : https://nen.nipez.cz/profil/CSADHA

Rynkowe tło:

Rynek autobusów wodorowych w Czechach i na Słowacji dopiero się kształtuje, ale już dziś widać wyraźne różnice w podejściu do tej technologii, co stanowi istotne tło dla potencjalnych zakupów i decyzji taborowych w regionie Europy Środkowej. Na Słowacji dominuje model skoncentrowany wokół jednego operatora – Dopravný podnik Bratislava, który eksploatuje już liniowo Solaris Urbino 12 hydrogen i posiada zaplecze do tankowania wodoru, z możliwością rozbudowy floty nawet do 40 autobusów. To przykład wdrożenia „produkcyjnego”, gdzie autobus wodorowy funkcjonuje już w codziennej komunikacji miejskiej i obsługuje pasażerów.

Z kolei w Czechach rynek ma bardziej projektowy charakter. Z jednej strony trwa pilotaż z wykorzystaniem modelu Škoda H’CITY 12 w Pradze, z drugiej Czesi mają już pierwsze wdrożenie – 10 autobusów Solaris Urbino 12 hydrogen w kraju środkowoczeskim, które mają obsługiwać konkretne linie regionalne. Równolegle rozwijana jest infrastruktura tankowania, m.in. przez ORLEN, co buduje podstawy pod przyszłe inwestycje w transport publiczny oparty o wodór.