Koszalin: spór o autobusy eskaluje. Powiat chce 37 połączeń. Miasto hamulcowym?

Generalny cel to poprawa dostępność transportu publicznego dla pasażerów w całym subregionie, jednak miasto Koszalin wskazuje na poważne ryzyka dla stabilności systemu. W tle są milionowe środki, konkretne rozkłady jazdy i presja mieszkańców oczekujących autobusów. Jednocześnie pojawia się pytanie o zasady funkcjonowania rynku przewozów i spójność całego systemu. O tym zamówieniu pisaliśmy już wcześniej w TransInfo.pl.

Rozkład jazdy:

1. Ile nowych połączeń autobusowych ma powstać w regionie koszalińskim?
2. Dlaczego Koszalin nie podpisał porozumienia z powiatem?
3. Czy nowe autobusy mogą ruszyć bez zgody miasta?

Autobusy są, pieniądze są. Brakuje jednego podpisu

Spór dotyczy projektu uruchomienia 37 nowych połączeń autobusowych w regionie koszalińskim, które mają zapewnić pasażerom dostęp do pracy, szkół i usług publicznych. System ma uzupełniać istniejącą komunikację miejską i poprawić dostępność transportu publicznego.

Inwestycja opiera się na dofinansowaniu z Funduszu Rozwoju Połączeń Autobusowych w wysokości 1 309 000 zł, przy całkowitym budżecie około 2 400 000 zł, współfinansowanym przez gminy: Będzino, Biesiekierz, Manowo, Świeszyno i Sianów.

Zgodnie z planem pierwsze autobusy miały wyjechać na linie już w czerwcu, a pełna siatka połączeń we wrześniu. Jednak brak podpisu prezydenta Koszalina pod porozumieniem blokuje realizację projektu w jego obecnym kształcie.

„Od stycznia br. oczekujemy na decyzję dotyczącą podpisania porozumienia (…) Do dziś taka decyzja nie została podjęta, co w praktyce uniemożliwia uruchomienie powiatowych przewozów pasażerskich” – podkreślili samorządowcy w liście otwartym. – „Mieszkańcy nie oczekują kolejnych analiz, lecz realnych działań” – dodali.

Miasto odpowiada: transport tak, ale systemowo

Prezydent Koszalina Tomasz Sobieraj nie odrzuca idei rozwoju transportu publicznego, ale wskazuje, że obecny projekt nie spełnia kluczowych warunków systemowych.

„W połowie 2025 roku (…) zaproponowałem zawarcie porozumienia obejmującego Koszalin i powiat koszaliński, którego celem było stworzenie spójnego systemu transportu w naszym subregionie” – powiedział. – „Propozycja ta (…) nie została przyjęta” – dodał.

Według prezydenta obecna inicjatywa ma charakter jednostronny i nie uwzględnia w pełni interesów mieszkańców miasta.

„Obecna inicjatywa (…) nie uwzględnia w wystarczającym stopniu interesów mieszkańców Koszalina” – podkreślił.

Miasto wskazuje również na kwestie formalne oraz sygnały ze strony rynku przewoźników. W styczniu sześciu lokalnych operatorów zgłosiło potrzebę analizy projektu pod kątem równego traktowania.

„Sześciu lokalnych przewoźników zwróciło się z wnioskiem o analizę sytuacji (…) zapobiegających ewentualnym naruszeniom zasad równego traktowania” – zaznaczył prezydent.

Sprawa została skierowana do Rady Gospodarczej. Kluczowy argument miasta dotyczy stabilności całego systemu komunikacji miejskiej.

„W obecnym kształcie dokument budzi poważne wątpliwości formalno-prawne (…) stwarza ryzyko dla stabilności funkcjonowania komunikacji miejskiej w Koszalinie” – wskazał.

Co istotne, prezydent zwraca uwagę, że brak podpisu nie zamyka drogi do realizacji projektu.

„Brak podpisu ze strony miasta nie wstrzymuje realizacji przedsięwzięcia, ponieważ powiat ma możliwość samodzielnego organizowania przewozów i uruchamiania nowych linii” – zaznaczył.

Jednocześnie deklaruje gotowość do dalszych rozmów i budowy wspólnego systemu transportowego.

„Deklaruję gotowość do dalszego dialogu (…) wspólnego wypracowania polityki transportowej dla miasta i powiatu” – dodał i wskazał przy tym konkretne obszary wymagające uzgodnień: taryfy, sieć połączeń, infrastruktura i relacje z przewoźnikami.

Transport publiczny między presją a planowaniem

Sytuacja w Koszalinie pokazuje klasyczny problem w organizacji transportu publicznego: zderzenie potrzeby szybkiego uruchomienia autobusów z koniecznością budowy spójnego systemu.

Z jednej strony mieszkańcy oczekują nowych połączeń i poprawy dostępności komunikacyjnej. Z drugiej – brak koordynacji może prowadzić do chaosu w komunikacji miejskiej, problemów taryfowych i konfliktów między operatorami.

W tle pozostaje także wybór przewoźnika, gdzie o obsługę linii ubiegają się PKS Gryfice oraz konsorcjum z PKS Koszalin, co dodatkowo podnosi temperaturę sporu.