Przełom przy budowie tunelu bazowego Brenner. Wykonano przebicie pod Alpami

To historyczny moment dla projektu, który ma zrewolucjonizować transport pasażerski i towarowy na jednym z najważniejszych europejskich korytarzy kolejowych.

Rozkład jazdy:

1. Jakie są obecnie największe wyzwania techniczne stojące przed wykonawcami tunelu bazowego Brenner przed planowanym uruchomieniem inwestycji?
2. W jaki sposób uruchomienie tunelu wpłynie na przepustowość przewozów towarowych i pasażerskich na korytarzu Skandynawia–Morze Śródziemne oraz jaki udział transportu drogowego ma zostać przeniesiony na kolej?
3. Czy realizacja linii dojazdowych po stronie Austrii i Włoch przebiega zgodnie z harmonogramem i nie zagraża planowanemu terminowi oddania tunelu do eksploatacji?

Przełom po obu stronach granicy

Przebicie nastąpiło niemal równocześnie w obu głównych rurach tunelu na odcinku budowlanym H53 Pfons–Brenner. Wydrążone od strony Austrii fragmenty zostały połączone z ukończonymi już wcześniej odcinkami włoskiego kontraktu H61 Mauls 2–3. Oznacza to, że pod przełęczą Brenner powstały dwa nowe transgraniczne połączenia kolejowe pomiędzy Austrią i Włochami.

Do spotkania ekip budowlanych doszło około 1400 metrów pod powierzchnią ziemi. Górnicy pracujący po obu stronach granicy mogli po raz pierwszy spotkać się w głównych tunelach, symbolicznie kończąc kolejny etap jednej z najbardziej skomplikowanych inwestycji infrastrukturalnych w Europie.

Dwie metody drążenia, jeden cel

Osiągnięcie tego kamienia milowego było możliwe dzięki zastosowaniu dwóch różnych technologii budowy tuneli.

Po stronie włoskiej główne rury wydrążyły maszyny TBM „Virginia” i „Flavia”, które mechanicznie wykonywały kolejne odcinki aż do granicy państwowej. Z kolei po stronie austriackiej zastosowano tradycyjną metodę górniczą z wykorzystaniem robót strzałowych. W miejscu przebicia spotkały się więc nie tylko dwa państwa i dwa place budowy, ale również dwie sprawdzone technologie budowy tuneli.

Największy projekt kolejowy w Europie

Tunel bazowy Brenner jest uznawany za największą obecnie realizowaną inwestycję kolejową w Europie. Po ukończeniu stanie się jednym z najważniejszych elementów korytarza transportowego TEN-T łączącego Skandynawię z regionem Morza Śródziemnego.

Sam tunel bazowy będzie miał około 55 kilometrów długości, a wraz z obejściem Innsbrucka stworzy system liczący około 64 kilometry, co uczyni go jednym z najdłuższych tuneli kolejowych na świecie. Inwestycja ma znacząco zwiększyć przepustowość alpejskiego korytarza transportowego i przenieść dużą część przewozów towarowych z dróg na kolej.

Korzyści dla pasażerów i przewoźników

Nowa infrastruktura pozwoli skrócić czas przejazdu pomiędzy Austrią a Włochami oraz poprawić punktualność pociągów. Dzięki niemal płaskiemu przebiegowi trasy pod Alpami składy towarowe nie będą musiały pokonywać stromych podjazdów na przełęczy Brenner, co umożliwi prowadzenie cięższych i dłuższych pociągów przy niższych kosztach eksploatacji.

Projekt ma również ograniczyć ruch ciężarówek na jednej z najbardziej obciążonych tras drogowych Europy i przyczynić się do zmniejszenia emisji CO₂ poprzez przeniesienie większej części transportu na kolej.

To jeszcze nie koniec prac

Choć przebicie obu głównych rur jest przełomowym wydarzeniem, inwestycja nie została jeszcze zakończona. Przed wykonawcami pozostają prace wykończeniowe, budowa infrastruktury technicznej, montaż systemów sterowania ruchem, zasilania i zabezpieczeń oraz dokończenie pozostałych odcinków po stronie austriackiej. Dopiero po ich zakończeniu możliwe będzie rozpoczęcie testów i przygotowanie tunelu do eksploatacji.

Obecnie plan zakłada zakończenie budowy około 2031 roku, a uruchomienie ruchu kolejowego w 2032 roku, choć inwestorzy podkreślają, że harmonogram będzie zależał od postępu dalszych prac oraz realizacji linii dojazdowych.

Symbol europejskiej współpracy

Przedstawiciele projektu podkreślają, że osiągnięty kamień milowy ma znaczenie nie tylko techniczne, ale również symboliczne. Budowa tunelu bazowego Brenner od początku jest wspólnym przedsięwzięciem Austrii i Włoch, realizowanym przy wsparciu Unii Europejskiej.

Połączenie obu głównych rur pokazuje skalę współpracy inżynierów, geologów i ekip budowlanych z obu krajów, którzy przez lata prowadzili prace niezależnie od siebie, by ostatecznie spotkać się pod Alpami.

Historyczne przebicie oznacza, że projekt wszedł w decydującą fazę realizacji i przybliżył Europę do uruchomienia jednej z najważniejszych inwestycji kolejowych XXI wieku.