Europa: 116 ofiar wypadków lotniczych według Eurostatu. EASA pokazuje różnice między sektorami

26 października 2026 roku Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) poinformowała o publikacji raportu Annual Safety Review 2026, przedstawiającego wyniki bezpieczeństwa europejskiego lotnictwa w 2025 roku.

Dokument udostępniono 22 października, a dane zestawiono z wynikami z poprzednich dziesięciu lat. Raport oddzielnie analizuje transport komercyjny, lotnictwo ogólne, operacje śmigłowcowe, drony oraz bezpieczeństwo lotnisk i służb ruchu lotniczego. O planowanych zmianach w polskim systemie zarządzania ryzykiem lotniczym pisaliśmy już wcześniej w TransInfo.pl.

Rozkład jazdy:

1. Ile wypadków i poważnych incydentów odnotowała EASA w komercyjnym transporcie lotniczym samolotami w 2025 roku?
2. W których rodzajach operacji lotniczych wystąpiło najwięcej wypadków śmiertelnych?
3. Jakie zagrożenia EASA uznaje za najważniejsze dla bezpieczeństwa europejskiego lotnictwa?

2025 rok na poziomie średniej dziesięcioletniej lub poniżej

Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) opublikowała kolejną edycję raportu Annual Safety Review 2026, obejmującego analizę wypadków, poważnych incydentów i najważniejszych zagrożeń występujących w europejskim lotnictwie cywilnym.

Dokument dotyczy zdarzeń z 2025 roku i porównuje ich skalę z wynikami z poprzedniej dekady.

Według EASA w niemal wszystkich analizowanych obszarach liczba wypadków śmiertelnych i ofiar utrzymywała się na poziomie średniej dziesięcioletniej lub poniżej niej.

Agencja zaznacza jednak, że wyniki różnią się w zależności od rodzaju operacji lotniczych. Dlatego ocena bezpieczeństwa wymaga osobnego analizowania transportu komercyjnego, lotnictwa ogólnego i działalności specjalistycznej.

Raport obejmuje samoloty pasażerskie i inne statki powietrzne wykorzystywane w przewozach komercyjnych, samoloty prywatne i szkolne, śmigłowce, balony, szybowce oraz bezzałogowe statki powietrzne.

Uwzględniono również zdarzenia związane z funkcjonowaniem portów lotniczych, obsługą naziemną i służbami zarządzania ruchem lotniczym.

Po raz pierwszy pełnemu raportowi towarzyszy sześciostronicowe podsumowanie, zawierające najważniejsze liczby i obszary ryzyka.

Nowy dokument ma umożliwiać szybsze zapoznanie się z wynikami bez konieczności analizowania całego opracowania.

17 wypadków w komercyjnym transporcie lotniczym samolotami

W segmencie komercyjnego transportu lotniczego wykonywanego samolotami kategorii complex aeroplanes EASA odnotowała w 2025 roku 17 wypadków.

W tej liczbie znalazł się jeden wypadek śmiertelny, w którym zginęło osiem osób.

Zdarzenie dotyczyło lotu taksówki powietrznej. Samolot rozbił się po zgłoszeniu sytuacji awaryjnej.

Pozostałe 16 wypadków w tej kategorii nie spowodowało ofiar śmiertelnych.

EASA zarejestrowała także 51 poważnych incydentów oraz 17 osób, które odniosły ciężkie obrażenia.

Agencja wskazuje, że obrażenia występowały między innymi podczas turbulencji, opuszczania samolotu po schodach pasażerskich, manewrów związanych z działaniem systemu TCAS, ewakuacji i operacji wypychania samolotów ze stanowisk postojowych.

Dane dotyczą całego wskazanego segmentu komercyjnych operacji samolotami. Nie należy więc przypisywać wszystkich 17 wypadków regularnym liniom pasażerskim.

W odrębnej kategorii komercyjnych operacji samolotami innymi niż complex aeroplanes EASA nie odnotowała w 2025 roku wypadków ani poważnych incydentów.

Raport przedstawia również wskaźniki wypadków i poważnych incydentów w przeliczeniu na milion odlotów. Pozwala to uwzględniać skalę ruchu lotniczego, zamiast porównywać wyłącznie bezwzględną liczbę zdarzeń.

Pożary, utrata kontroli i kolizje. Główne ryzyka dla linii lotniczych

EASA wskazuje pięć szczególnie istotnych obszarów ryzyka dla komercyjnego transportu lotniczego samolotami.

Pierwszym są pożary, zadymienie i problemy z hermetyzacją kabiny.

Drugim jest utrata kontroli nad statkiem powietrznym lub wystąpienie niepożądanego stanu lotu, określanego jako aircraft upset.

Kolejne zagrożenia dotyczą kolizji w powietrzu, kolizji na drodze startowej oraz wypadnięcia samolotu poza drogę startową.

Ocena tych zagrożeń opiera się na analizie zdarzeń sklasyfikowanych według europejskiego systemu ERCS w latach 2023–2025.

Nie jest to więc ranking przyczyn wszystkich wypadków, które wydarzyły się wyłącznie w 2025 roku.

Wśród tematów wymagających szczególnej uwagi EASA wymienia także pożary na pokładach samolotów, w tym związane z bateriami litowymi, niebezpieczne zjawiska pogodowe oraz błędne parametry wykorzystywane podczas startu.

Agencja wskazuje również na ryzyko nieuprawnionego zajęcia drogi startowej przez samolot, pojazd lub inny obiekt.

Z punktu widzenia przewoźników i zarządzających lotniskami są to zagadnienia powiązane z procedurami operacyjnymi, szkoleniem personelu, obsługą techniczną oraz organizacją ruchu na lotniskach.

156 wypadków samolotów w lotnictwie niekomercyjnym

Wyraźnie inny obraz przedstawiają statystyki dotyczące lotnictwa niekomercyjnego.

W kategorii samolotów innych niż złożone technicznie EASA odnotowała 156 wypadków, w tym 21 śmiertelnych.

W zdarzeniach tych zginęło 40 osób, a 16 odniosło ciężkie obrażenia.

Zarejestrowano również 31 poważnych incydentów.

W odrębnej kategorii niekomercyjnych operacji samolotami złożonymi wystąpiły dwa wypadki, z czego jeden śmiertelny, z czterema ofiarami.

Według EASA największa część aktywności lotniczej w segmencie niekomercyjnych operacji mniejszych samolotów dotyczyła lotów rekreacyjnych oraz szkolenia.

Wśród najważniejszych zagrożeń wskazano utratę kontroli nad statkiem powietrznym, zderzenie z terenem, kolizję w powietrzu, wypadnięcie poza drogę startową i zderzenie z przeszkodą podczas lotu.

Dane te pokazują, dlaczego liczba wszystkich wypadków lotniczych nie może być traktowana jako bezpośredni miernik bezpieczeństwa regularnych przewozów pasażerskich.

Lotnictwo ogólne obejmuje operacje wykonywane w innych warunkach niż transport liniowy. Różnią się one między innymi rodzajem użytkowanych statków powietrznych, charakterem lotów i środowiskiem operacyjnym.

Śmigłowce: 45 wypadków i 18 ofiar

W 2025 roku EASA zarejestrowała 45 wypadków śmigłowców.

Dziewięć z nich miało skutki śmiertelne. Łącznie zginęło 18 osób, a 16 odniosło ciężkie obrażenia.

Agencja wykazała także 46 poważnych incydentów.

Dane obejmują różne rodzaje operacji śmigłowcowych, w tym transport komercyjny, działalność specjalistyczną i loty niekomercyjne.

W segmencie komercyjnych operacji śmigłowców odnotowano jeden wypadek śmiertelny.

Według podsumowania EASA zdarzenie miało miejsce w nocy, przy zgłaszanym występowaniu mgły. W momencie przygotowywania raportu postępowanie wyjaśniające nadal trwało.

W operacjach specjalistycznych wystąpiły dwa wypadki śmiertelne. Jeden wiązał się z utratą kontroli nad śmigłowcem, a w drugim śmierć poniósł pracownik naziemny podczas prac z ładunkiem podwieszonym.

W segmencie niekomercyjnym EASA odnotowała sześć wypadków śmiertelnych śmigłowców.

Najważniejsze obszary ryzyka obejmują utratę kontroli, kolizje w powietrzu, zderzenia z terenem i przeszkodami oraz zagrożenia wynikające z lotu w niekorzystnych warunkach meteorologicznych.

W raporcie podkreślono także znaczenie przypadków niezamierzonego wlotu w warunki meteorologiczne wymagające wykonywania lotu według wskazań przyrządów.

Szybowce i balony. Znaczne różnice między kategoriami

W segmencie szybowcowym EASA zarejestrowała 75 wypadków, w tym 15 śmiertelnych.

Zginęło w nich 16 osób, a dziesięć odniosło ciężkie obrażenia.

Odnotowano także siedem poważnych incydentów.

Szczególne znaczenie miała utrata kontroli nad statkiem powietrznym, powiązana z dziewięcioma spośród piętnastu wypadków śmiertelnych.

W przypadku balonów EASA wykazała 14 wypadków, z których jeden miał skutki śmiertelne.

W tym segmencie zginęła jedna osoba, dziewięć odniosło ciężkie obrażenia, a cztery zdarzenia zakwalifikowano jako poważne incydenty.

Agencja wskazuje, że najczęstszą kategorią zdarzeń podczas operacji balonowych pozostawały twarde lądowania.

Przedstawione liczby nie powinny być wykorzystywane do tworzenia prostego rankingu bezpieczeństwa poszczególnych rodzajów lotnictwa. Skala działalności i warunki wykonywania operacji są w tych segmentach odmienne.

Drony: 27 wypadków bez ofiar śmiertelnych

Osobną część raportu poświęcono bezzałogowym statkom powietrznym, określanym jako UAS.

W 2025 roku EASA zarejestrowała 27 wypadków z udziałem dronów.

Żaden z nich nie spowodował ofiar śmiertelnych.

Dwie osoby odniosły ciężkie obrażenia, a liczba poważnych incydentów wyniosła 12.

Dane te dotyczą zdarzeń objętych zakresem raportowania EASA, a nie wszystkich przypadków naruszeń przepisów przez użytkowników bezzałogowych statków powietrznych.

W szerszej analizie ryzyka agencja uwzględnia również zagrożenia związane z obecnością nieuprawnionych dronów w przestrzeni wykorzystywanej przez lotnictwo załogowe.

Dla zarządzających lotniskami i służb ruchu lotniczego istotne pozostają procedury wykrywania takich operacji, wymiany informacji oraz ograniczania ryzyka kolizji.

Lotniska i służby ruchu lotniczego w raporcie EASA

Annual Safety Review 2026 obejmuje również zdarzenia, które wystąpiły podczas działalności lotnisk i obsługi naziemnej.

W tej kategorii EASA wykazała sześć wypadków i dwa poważne incydenty.

Nie odnotowano ofiar śmiertelnych ani ciężko rannych.

Dla obszaru zarządzania ruchem lotniczym i służb żeglugi powietrznej, określanego skrótem ATM/ANS, agencja wskazała udział tego sektora w czterech poważnych incydentach.

Nie oznacza to, że służby ruchu lotniczego spowodowały wszystkie cztery zdarzenia. Jest to kategoria dotycząca ich udziału w przebiegu incydentu, zgodnie z metodologią raportu.

W analizie bezpieczeństwa lotnisk szczególne znaczenie mają zagrożenia związane z ruchem samolotów i pojazdów na polu manewrowym oraz organizacją operacji naziemnych.

W przypadku ATM/ANS monitorowane są między innymi ryzyka dotyczące separacji statków powietrznych i zarządzania przestrzenią powietrzną.

Raport nie przedstawia tych wyników jako osobnego zestawienia dla polskich lotnisk ani dla Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej (PAŻP).

Eurostat: 116 ofiar, ale 94 proc. poza lotnictwem komercyjnym

Odrębne dane dotyczące bezpieczeństwa lotniczego opublikował Urząd Statystyczny Unii Europejskiej (Eurostat).

Z informacji przedstawionych 16 września 2026 roku wynika, że w 2025 roku w wypadkach lotniczych na terenie Unii Europejskiej z udziałem statków powietrznych zarejestrowanych w UE zginęło 116 osób.

Rok wcześniej liczba ofiar wyniosła 91, co oznacza wzrost o 25 osób.

Największa część ofiar przypadła na operacje niekomercyjne.

Według Eurostatu było to 109 osób, czyli 94 proc. wszystkich ofiar śmiertelnych.

Do tej kategorii zaliczane są między innymi loty prywatne, korporacyjne, szkoleniowe, pokazowe i przebazowania.

W transporcie komercyjnym odnotowano cztery ofiary śmiertelne, co odpowiadało 3,4 proc. ogółu.

Pozostałe trzy osoby, czyli 2,6 proc., zginęły w operacjach specjalistycznych, takich jak loty rolnicze, reklamowe czy fotograficzne.

W podziale według rodzaju statku powietrznego 79 ofiar dotyczyło samolotów, po 18 śmigłowców i szybowców, a jedna balonów.

Eurostat nie odnotował w tej grupie wypadków śmiertelnych z udziałem bezzałogowych statków powietrznych.

W 2025 roku rannych zostały również 143 osoby, wobec 215 rok wcześniej.

Dlaczego danych EASA i Eurostatu nie należy sumować?

Wyniki przedstawione przez EASA i Eurostat mają różny zakres.

EASA analizuje bezpieczeństwo europejskiego lotnictwa w podziale na rodzaje operacji i obszary działalności objęte jej systemem monitorowania.

Eurostat w przywołanym zestawieniu uwzględnia natomiast wypadki, które wydarzyły się na terytorium Unii Europejskiej z udziałem statków powietrznych zarejestrowanych w UE.

Różnice dotyczą więc kryteriów geograficznych, rejestracyjnych i operacyjnych.

Z tego powodu liczba ośmiu ofiar odnotowana przez EASA w jednej z kategorii komercyjnego transportu lotniczego nie może być bezpośrednio porównana z czterema ofiarami transportu komercyjnego wykazanymi przez Eurostat.

Nie są to dwa alternatywne bilanse sporządzone dla identycznej populacji zdarzeń.

Podobnie nie należy dodawać liczby ofiar z obu publikacji, ponieważ część analizowanych przypadków może występować w więcej niż jednym zbiorze.

Dla pasażerów regularnych linii lotniczych szczególnie istotne jest oddzielenie statystyk przewozów komercyjnych od danych dotyczących prywatnych samolotów, szkolenia lotniczego, szybowców i innych rodzajów aktywności.

Sama bezwzględna liczba wypadków nie uwzględnia również liczby wykonanych lotów, czasu nalotu ani skali przewozów pasażerskich.

Dane bezpieczeństwa mają wskazywać konkretne działania

EASA wykorzystuje Annual Safety Review jako element europejskiego procesu zarządzania ryzykiem, określanego jako Safety Risk Management (SRM).

Analiza wypadków i poważnych incydentów służy identyfikowaniu obszarów, w których potrzebne są działania regulacyjne, operacyjne lub szkoleniowe.

Wyniki trafiają między innymi do procesu przygotowywania European Plan for Aviation Safety (EPAS), czyli Europejskiego Planu Bezpieczeństwa Lotniczego.

Agencja opracowuje również zestaw najważniejszych zagadnień bezpieczeństwa, określanych jako Top Safety Topics.

Obejmują one między innymi zapobieganie kolizjom na drogach startowych, bezpieczeństwo podejścia do lądowania, zakłócenia sygnałów nawigacji satelitarnej GNSS, pożary na pokładach samolotów i zagrożenia związane z nieuprawnionymi operacjami dronów.

Istotne są także zagadnienia dotyczące zderzeń z ptakami, niebezpiecznych zjawisk pogodowych oraz błędnych parametrów startu.

EASA podkreśla, że ogólna stabilność wskaźników bezpieczeństwa nie eliminuje potrzeby podejmowania działań w konkretnych obszarach ryzyka.

Raport nie zawiera natomiast indywidualnego rankingu bezpieczeństwa polskich przewoźników ani porównania krajowych portów lotniczych.

Zakupowe tło

17 sierpnia 2026 roku Urząd Lotnictwa Cywilnego poinformował o wejściu w życie zmienionych zasad zgłaszania zdarzeń lotniczych, wynikających z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2026/1821. Zaktualizowano wykaz zdarzeń objętych obowiązkowym raportowaniem, w tym związanych z bezzałogowymi statkami powietrznymi, operacjami w przestrzeni U-Space oraz zagrożeniami dla bezpieczeństwa informacji. Utrzymano termin 72 godzin od uzyskania informacji o zdarzeniu. Nowe zasady stanowią element systemu gromadzenia danych wykorzystywanych w analizach bezpieczeństwa na poziomie krajowym i europejskim.

1 czerwca 2026 roku Urząd Lotnictwa Cywilnego rozpoczął stosowanie nowych formularzy raportowania zdarzeń w systemie ECCAIRS 2.0. Od tej daty zgłoszenia przekazywane za pośrednictwem portalu są obsługiwane wyłącznie przy użyciu formularzy w wersji V.3. Organizacje lotnicze musiały wcześniej dostosować swoje systemy zgłoszeniowe do nowego standardu. Zmiana dotyczy infrastruktury wymiany informacji o zdarzeniach i ma zapewnić ciągłość oraz poprawność danych wykorzystywanych do identyfikowania zagrożeń.

30 kwietnia 2026 roku Urząd Lotnictwa Cywilnego opublikował Krajowy Plan Bezpieczeństwa na lata 2026–2028, stanowiący dziesiątą edycję dokumentu. Plan określa obszary zagrożeń i działania przewidziane do realizacji przez organ nadzoru oraz organizacje lotnicze. Obejmuje również rejestr zadań i wyniki monitorowania zagrożeń na podstawie danych z systemu ECCAIRS. Dokument został przygotowany po konsultacjach przeprowadzonych w kwietniu 2026 roku i stanowi krajowe narzędzie zarządzania ryzykiem, powiązane z europejskim systemem analizy bezpieczeństwa.