PKS Rzeszów z pierwszą stacją wodoru na Podkarpaciu. Mercedesy eCitaro fuel cell w ruchu

Łączna wartość projektu wyniosła 41,3 mln PLN, z czego ponad 30 mln PLN pochodzi z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności. Same autobusy kosztowały blisko 23 mln PLN, a stacja ponad 18 mln PLN. O wcześniejszym uruchomieniu stałej infrastruktury H₂ przy zajezdni PKS pisaliśmy już wcześniej w TransInfo.pl.

Rozkład jazdy: wodór w PKS Rzeszów

1. Jakie parametry mają nowe Mercedesy eCitaro fuel cell?
2. Jak działa pierwsza na Podkarpaciu stacja tankowania wodoru?
3. Jak projekt zmienia strukturę taboru PKS Rzeszów?

41,3 mln PLN na sześć autobusów i stację H₂

Projekt PKS Rzeszów połączył zakup taboru z budową własnego zaplecza paliwowego. Dzięki temu przewoźnik nie musi opierać eksploatacji nowych autobusów na tymczasowym lub zewnętrznym systemie tankowania.

Zakup sześciu pojazdów kosztował blisko 23 mln PLN, natomiast zaprojektowanie i budowa stacji tankowania wodoru pochłonęły ponad 18 mln PLN. Całość, razem z dokumentacją aplikacyjną, zamknęła się kwotą 41,3 mln PLN.

Ponad 30 mln PLN wartości przedsięwzięcia pokrywa wsparcie z KPO w ramach inwestycji E1.1.2 „Zero- i niskoemisyjny transport zbiorowy (autobusy)”.

Nowe autobusy mają częściowo obsługiwać sześć istniejących linii organizowanych przez Związek Gmin „Podkarpacka Komunikacja Samochodowa”, w tym połączenia do miejscowości pozbawionych bezpośredniego dostępu do kolei.

500 km zasięgu i 25 kg wodoru

Nowe Mercedes-Benz eCitaro fuel cell mają po 12 m długości i niską podłogę. Każdy z nich może przewieźć do 83 pasażerów.

Pojazdy są elektryczne, ale w odróżnieniu od klasycznych BEV wykorzystują ogniwo paliwowe jako dodatkowe źródło energii. Wodór zasila ogniwo paliwowe, które produkuje energię elektryczną wspierającą układ bateryjny.

Według danych przekazanych przy uruchomieniu floty autobusy mają osiągać w sprzyjających warunkach około 500 km zasięgu przy pełnym zbiorniku wodoru i naładowanej baterii.

Każdy autobus mieści około 25 kg wodoru.

Wyposażenie obejmuje m.in. klimatyzację, system informacji pasażerskiej, elektroniczne tablice kierunkowe, gniazda do ładowania urządzeń mobilnych, monitoring oraz systemy wspomagania kierowcy. Przewidziano również funkcję przyklęku i rozwiązania dla osób z niepełnosprawnościami oraz pasażerów z wózkami dziecięcymi.

Dwa stanowiska tankowania przy 350 bar

Stacja powstała na terenie zajezdni przy al. Wyzwolenia 6 w Rzeszowie.

Obiekt ma dwa stanowiska tankowania autobusów pod ciśnieniem 350 bar. Instalacja pozwala na odbiór wodoru dostarczanego z zewnętrznego źródła, jego sprężanie, magazynowanie oraz późniejszą dystrybucję do pojazdów.

Za projekt i budowę odpowiadała firma GZOG ENERGY z Bytomia, natomiast kluczowe urządzenia i technologię dostarczyła Resato Hydrogen Technology.

Stacja została wyposażona w automatykę nadzorującą proces, detektory wodoru, system alarmowy i funkcje awaryjnego zatrzymania.

To istotny element całego projektu, bo przy flocie sześciu autobusów przewoźnik potrzebuje własnego, regularnie dostępnego źródła tankowania. Sama obecność pojazdów bez zaplecza paliwowego nie pozwalałaby na ich pełne wykorzystanie w codziennym ruchu.

Pierwsze eCitaro fuel cell tego typu w PKS-ie

Rzeszowski projekt ma znaczenie również z punktu widzenia rynku autobusowego.

PKS Rzeszów był pierwszym przewoźnikiem typu PKS w Polsce, który zdecydował się na zakup autobusów wodorowych. W przetargu zwyciężyła oferta Daimler Buses Polska z modelem Mercedes-Benz eCitaro fuel cell.

Był to jednocześnie pierwszy kontrakt tego modelu w Polsce. Wcześniej autobus był testowany przez PKS na trasach regionalnych i aglomeracyjnych, co pozwoliło przewoźnikowi sprawdzić go w warunkach innych niż typowa komunikacja miejska.

Nowe pojazdy mają więc pracować nie tylko na krótkich liniach miejskich, ale także na dłuższych relacjach dowozowych i regionalnych.

Zakupowe tło

Jeszcze trzy lata temu podstawą floty PKS Rzeszów były pojazdy z silnikami Diesla. Dziś spółka wykorzystuje równolegle olej napędowy, CNG, energię elektryczną i wodór.

Według prezesa spółki Piotra Klimczaka około połowy taboru stanowią już autobusy nisko- i zeroemisyjne. Operator podkreśla, że zróżnicowanie napędów ma ograniczać ryzyko związane z cenami energii, dostępnością poszczególnych paliw i przyszłymi wymogami dotyczącymi dekarbonizacji.

PKS przygotował się również od strony paliwowej. W 2026 r. spółka uruchomiła postępowanie na dostawy wodoru dla autobusów, obejmujące zamówienie podstawowe na 25 ton H₂ z możliwością zwiększenia wolumenu do 35 ton.

Rzeszów rozwija przy tym równolegle drugi segment transportu wodorowego. Miejskie MPK ma flotę NesoBusów, a w regionie planowane są także kolejne elementy publicznej infrastruktury tankowania.

Najważniejszym efektem obecnego projektu nie jest więc sam zakup sześciu pojazdów, lecz stworzenie kompletnego systemu obejmującego zarówno autobusy, jak i ich zaplecze paliwowe. Dzięki własnej stacji PKS może planować tankowanie według rozkładów i potrzeb przewozowych, bez uzależnienia od ogólnodostępnej infrastruktury. To szczególnie ważne przy regionalnym charakterze pracy autobusów, gdzie dzienne przebiegi mogą być większe niż w typowej komunikacji miejskiej.

Rzeszowski projekt pokazuje też, że wodór w Polsce zaczyna wychodzić poza duże miejskie systemy transportowe i trafia do przewoźników obsługujących linie aglomeracyjne oraz regionalne.