Twój region
Witamy na stronie Transinfo.pl Nie widzisz tego artykułu, bo blokujesz reklamy, korzystając z Adblocka. Oto co możesz zrobić: Wypróbuj subskrypcję TransInfo.pl (już od 15 zł za rok), która ograniczy Ci reklamy i nie zobaczysz tego komunikatu Już subskrybujesz TransInfo.pl? Zaloguj się

Boeingi 737NG pod nadzorem FAA. Problem z danymi o spojlerach i ryzykiem przechylenia

infoair
20.11.2026 07:30
0 Komentarzy

20 listopada 2026 roku amerykańska Federal Aviation Administration (FAA) opublikowała dyrektywę zdatności do lotu AD 2026-23-04, nakazującą powtarzane testy systemów sterowania w określonych samolotach Boeing 737 Next Generation.

Według szacunków regulatora wymagania obejmą 300 samolotów zarejestrowanych w Stanach Zjednoczonych. Kontrole mają wykrywać nieprawidłowości, które w określonych warunkach mogą doprowadzić do niezamierzonego przechylenia maszyny. O odrębnym problemie technicznym dotyczącym systemów pokładowych Boeingów 737 MAX pisaliśmy już wcześniej w TransInfo.pl.

Rozkład jazdy:

  1. Których modeli Boeingów 737 dotyczy nowa dyrektywa FAA i ile samolotów z amerykańskiego rejestru obejmuje?
  2. Jaka nieprawidłowość w systemie sterowania może doprowadzić do asymetrii ciągu i niezamierzonego przechylenia samolotu?
  3. Jakie testy muszą przeprowadzać operatorzy i od kiedy dyrektywa AD 2026-23-04 będzie obowiązywać?
FAA nakazuje kontrole 300 Boeingów 737NG. Nowa dyrektywa od 7 grudnia
FAA nakazuje kontrole 300 Boeingów 737NG. Nowa dyrektywa od 7 grudnia

300 Boeingów 737NG objętych dyrektywą AD 2026-23-04

Federal Aviation Administration (FAA) wydała nową dyrektywę zdatności do lotu dotyczącą określonych samolotów produkowanych przez The Boeing Company.

Dokument AD 2026-23-04 został udostępniony do publicznego wglądu 18 listopada, a 20 listopada 2026 roku opublikowano go w amerykańskim rejestrze przepisów Federal Register.

Nowe wymagania obejmują wybrane samoloty Boeing 737-600, 737-700, 737-700C, 737-800 oraz 737-900, należące do rodziny 737 Next Generation (737NG).

Zakres dyrektywy jest określony przez dokumentację techniczną producenta, a nie wyłącznie przez nazwę modelu.

Oznacza to, że obowiązek nie dotyczy automatycznie każdego egzemplarza wskazanych wersji samolotu.

Według FAA w amerykańskim rejestrze znajduje się 300 maszyn objętych nowymi wymaganiami.

Jest to szacunkowa liczba samolotów zarejestrowanych w Stanach Zjednoczonych, a nie liczba wszystkich Boeingów 737NG eksploatowanych na świecie.

Dyrektywa nie obejmuje rodziny Boeing 737 MAX. Nie nakazuje również uziemienia całej floty 737NG.

Nieprawidłowe dane o spojlerach mogą zakłócić działanie autothrottle

Przyczyną wydania dokumentu jest wynik analizy działania systemu automatycznego sterowania ciągiem silników, określanego jako autothrottle (A/T).

FAA zwróciła uwagę na możliwość utraty danych o położeniu spojlerów lub przekazywania nieprawidłowych informacji z czujników tych powierzchni sterowych.

Spojlery są ruchomymi elementami znajdującymi się na górnej powierzchni skrzydeł. Uczestniczą między innymi w sterowaniu przechyleniem samolotu oraz zmniejszaniu siły nośnej.

W określonych warunkach dane o ich położeniu są wykorzystywane przez funkcję monitorującą różnicę ciągu silników podczas lotu.

Funkcja ta jest oznaczana skrótem MONFD, od angielskiej nazwy cruise thrust split monitor.

Jeżeli sygnały dotyczące położenia spojlerów są nieprawidłowe lub niedostępne, system monitorujący może nie zadziałać w przewidziany sposób.

Według FAA może to doprowadzić do sytuacji, w której powstanie znaczna różnica ciągu między silnikami, a automatyczny system sterowania ciągiem nie zostanie odłączony.

W rezultacie samolot może zostać poddany działaniu asymetrycznego ciągu powodującego niezamierzone przechylenie.

Regulator wskazuje, że jeżeli załoga nie rozpozna takiej sytuacji i nie skoryguje jej odpowiednio szybko, może dojść do utraty kontroli nad maszyną.

Opis dotyczy potencjalnej niebezpiecznej sekwencji zdarzeń, której zapobieganiu służy dyrektywa. Nie oznacza, że każdy samolot objęty dokumentem ma już stwierdzoną usterkę.

FAA nakazuje kontrole 300 Boeingów 737NG. Nowa dyrektywa od 7 grudnia
FAA nakazuje kontrole 300 Boeingów 737NG. Nowa dyrektywa od 7 grudnia

Powtarzane testy BITE cyfrowego systemu sterowania lotem

FAA nakazała operatorom przeprowadzanie powtarzanych testów BITE, czyli procedur diagnostycznych wykorzystujących wbudowane urządzenia testujące.

W tym przypadku kontrole dotyczą układu sterowania lotkami w ramach cyfrowego systemu sterowania lotem, określanego jako Digital Flight Control System (DFCS).

Testy mają umożliwiać wykrycie nieprawidłowości, które mogłyby pozostać niezauważone podczas normalnej eksploatacji samolotu.

Wymagane czynności zostały określone w dokumencie Boeing Alert Safety Advisory 737-BSA-22-001 z 30 października 2026 roku.

Nowa dyrektywa FAA odsyła do instrukcji producenta i wskazuje działania oznaczone jako obowiązkowe do wykonania.

W przypadku negatywnego wyniku testu operator musi usunąć wykrytą nieprawidłowość.

Następnie badanie należy powtórzyć aż do uzyskania pozytywnego wyniku.

Dopiero prawidłowe zakończenie wymaganych czynności pozwala potwierdzić spełnienie warunków określonych w dyrektywie.

Nie oznacza to automatycznego obowiązku wymiany całego systemu sterowania lotem w każdym samolocie.

Zakres ewentualnych napraw zależy od wyników diagnostyki.

FAA nie określiła w publicznej treści dyrektywy jednego wspólnego odstępu między kolejnymi testami dla wszystkich samolotów.

Szczegółowe terminy i częstotliwości należy ustalać na podstawie dokumentacji Boeinga przywołanej w przepisach.

Dyrektywa wejdzie w życie 7 grudnia 2026 roku

Ostateczna wersja dokumentu opublikowana 20 listopada wskazuje 7 grudnia 2026 roku jako datę wejścia w życie nowych wymagań.

Wcześniejsza wersja udostępniona do publicznego wglądu zawierała zapis o terminie przypadającym 15 dni po publikacji. Opublikowany dokument podaje już konkretną datę obowiązywania.

FAA wskazała również, że terminy wykonania wymaganych czynności należy liczyć od daty wejścia w życie dyrektywy, a nie od daty wydania dokumentu serwisowego Boeinga.

To istotne rozróżnienie dla operatorów planujących przeglądy techniczne.

Przepisy dopuszczają uwzględnienie czynności już wykonanych, jeżeli spełniają wymagania dyrektywy.

Regulator przyjął dokument bez wcześniejszego etapu konsultacji publicznych.

Decyzję uzasadniono charakterem zidentyfikowanego zagrożenia oraz koniecznością szybkiego wprowadzenia obowiązkowych kontroli.

Jednocześnie FAA dopuściła zgłaszanie uwag do przyjętej już dyrektywy.

Termin ich składania upływa 4 stycznia 2027 roku.

W razie potrzeby regulator może później zmodyfikować przepisy w odpowiedzi na otrzymane informacje.

170 USD za jeden test samolotu

FAA przedstawiła także szacunkowe koszty realizacji podstawowych czynności wymaganych przez dyrektywę.

Według regulatora pojedynczy test BITE powinien wymagać około dwóch roboczogodzin.

Do obliczeń przyjęto stawkę wynoszącą 85 USD za godzinę pracy.

Daje to koszt 170 USD za jeden samolot w jednym cyklu testowym.

W kalkulacji podstawowego testu nie przewidziano kosztów części zamiennych.

Dla 300 maszyn z amerykańskiego rejestru oznacza to łączny szacunkowy koszt 51 000 USD na jeden cykl kontroli.

Wartość ta nie jest jednak pełnym kosztem realizacji dyrektywy przez cały okres jej obowiązywania.

Wymagania mają charakter powtarzany, a poszczególne samoloty mogą wymagać kolejnych kontroli w terminach określonych przez producenta.

Nie uwzględniono także ewentualnych prac naprawczych wykonywanych po nieprawidłowym wyniku testu.

FAA przyznała, że nie dysponuje wystarczającymi danymi do wiarygodnego oszacowania kosztów takich działań.

Boeing 737NG i Boeing 737 MAX. Dwie różne rodziny

Nowa dyrektywa odnosi się do rodziny Boeing 737 Next Generation, a nie do jej nowszego następcy, czyli Boeinga 737 MAX.

Warianty 737-600, 737-700, 737-700C, 737-800 i 737-900 są objęte zakresem dokumentu tylko wtedy, gdy zostały wskazane w przywołanym przez FAA zaleceniu serwisowym.

Nie należy więc przenosić wymagań AD 2026-23-04 na wszystkie samoloty występujące pod wspólną nazwą Boeing 737.

Również wcześniejsze problemy dotyczące oprogramowania lub innych elementów sterowania w 737 MAX stanowią odrębne zagadnienia techniczne.

FAA nie powiązała listopadowej dyrektywy z usterką charakterystyczną dla rodziny MAX.

Nie wskazano także, by obecne wymagania wynikały z incydentu lotniczego, w którym doszło do utraty kontroli nad Boeingiem 737NG.

Podstawą wydania dokumentu była analiza możliwości wystąpienia niebezpiecznego stanu technicznego.

Znaczenie dla przewoźników w Europie i Polsce

Boeingi rodziny 737NG są nadal wykorzystywane przez przewoźników lotniczych na rynku europejskim.

Nowa dyrektywa FAA dotyczy jednak amerykańskiego systemu nadzoru nad zdatnością do lotu.

Jej wydanie nie oznacza automatycznie, że Agencja Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA) opublikowała identyczny dokument dla wszystkich samolotów eksploatowanych przez europejskie linie.

Kwestie stosowania amerykańskich wymagań wobec statków powietrznych zarejestrowanych w innych państwach należy rozpatrywać zgodnie z właściwymi przepisami i decyzjami nadzorczymi.

W materiałach dotyczących AD 2026-23-04 nie podano liczby Boeingów 737NG zarejestrowanych w Polsce, które odpowiadałyby zakresowi dokumentacji Boeinga.

Nie przedstawiono również listy polskich przewoźników zobowiązanych do wykonania kontroli na podstawie tej konkretnej dyrektywy.

Brakuje także potwierdzonych informacji o odwoływaniu rejsów z polskich lotnisk w związku z jej publikacją.

Dla operatorów wykorzystujących odpowiednie warianty 737NG kluczowa będzie weryfikacja, czy posiadane samoloty znajdują się w wykazie objętym dokumentacją producenta i jakie terminy testów mają do nich zastosowanie.

Zakupowe tło

30 października 2026 roku The Boeing Company wydała dokument Alert Safety Advisory 737-BSA-22-001, dotyczący wybranych samolotów rodziny 737NG. Zawiera on procedury powtarzanych testów BITE cyfrowego systemu sterowania lotem oraz czynności wymagane w przypadku wykrycia nieprawidłowości. FAA wykorzystała tę dokumentację przy opracowaniu dyrektywy AD 2026-23-04. Jest to wcześniejszy etap tego samego przedsięwzięcia związanego z utrzymaniem zdatności samolotów, a nie odrębny nakaz wydany przez amerykański urząd.

2 grudnia 2024 roku FAA opublikowała dyrektywę AD 2024-23-03 dotyczącą określonych Boeingów 737-300 i 737-400 starszej generacji Classic. Dokument odnosił się do możliwości niewystarczającego wychylenia spojlerów, co mogło uniemożliwić prawidłowe uruchomienie funkcji monitorującej różnicę ciągu silników. Regulator nakazał między innymi modyfikację wybranych wiązek przewodów, montaż nowego zespołu obudowy, usunięcie mechanicznego ogranicznika siły lotek i sprawdzenie określonych komputerów sterowania lotem. Przepisy weszły w życie 6 stycznia 2025 roku. Dotyczyły innej grupy samolotów i innego mechanizmu technicznego niż listopadowa dyrektywa dla 737NG.

26 października 2022 roku FAA opublikowała wcześniejszą dyrektywę AD 2022-21-05, również dotyczącą rodziny Boeing 737 Classic, tym razem modeli 737-300, 737-400 i 737-500. Powodem była możliwość niewykrycia awarii czujnika położenia spojlerów przez komputer automatycznego sterowania ciągiem. Regulator wprowadził obowiązek powtarzanych testów diagnostycznych oraz działań naprawczych w razie nieprawidłowych wyników. Dyrektywa weszła w życie 10 listopada 2022 roku, a początkowy termin wykonania kontroli określono na 250 godzin lotu lub dwa miesiące od jej wejścia w życie, zależnie od tego, który warunek zostanie spełniony wcześniej. Dokument stanowi bezpośredni precedens regulacyjny dla obecnych działań FAA, choć odnosił się do starszych modeli samolotów.

Komentarze