Lublin: Metro, trolejbusy czy kolej aglomeracyjna? Nowe rekomendacje CUPT
2 listopada 2026 roku Centrum Unijnych Projektów Transportowych przedstawiło szczegółowe rekomendacje dotyczące przyszłości komunikacji miejskiej w Lublinie.
Eksperci porównali możliwości rozwoju metra, transportu autobusowego i trolejbusowego oraz kolei aglomeracyjnej, uwzględniając koszty, prognozy ruchu pasażerskiego i możliwości finansowe samorządu. Analiza stanowi część ogólnopolskiego raportu obejmującego 12 aglomeracji i prognozy transportowe do 2050 roku. O pierwszych wnioskach z opracowania CUPT pisaliśmy wcześniej w TransInfo.pl.
Rozkład jazdy
- Dlaczego CUPT nie rekomenduje budowy klasycznego metra w Lublinie?
- Jaką przyszłość eksperci przewidują dla autobusów i trolejbusów?
- Jaką rolę w rozwoju komunikacji ma odegrać Lubelska Kolej Aglomeracyjna?
Metro ciężkie nie dla Lublina. Decydują koszty i liczba pasażerów
CUPT zaliczył Lublin do miast, w których budowa klasycznego metra ciężkiego ma niski poziom uzasadnienia transportowego i ekonomicznego. Głównym argumentem jest niewystarczająca liczba pasażerów w najważniejszych korytarzach komunikacyjnych, również w prognozach sięgających 2050 roku.
Według ekspertów zwarty układ urbanistyczny miasta, stosunkowo niewielkie odległości między dzielnicami a centrum oraz prognozowana stabilizacja liczby mieszkańców nie uzasadniają tworzenia kosztownej infrastruktury podziemnej. Metro wymaga bowiem bardzo dużych, skoncentrowanych potoków pasażerskich, które pozwalają wykorzystać jego wysoką przepustowość.
Problemem byłyby również koszty eksploatacji. Budowa tuneli i stacji stanowi jedynie część wydatków, do których dochodzi wieloletnie utrzymanie infrastruktury, zasilania, systemów bezpieczeństwa i taboru. Przy prognozowanym obciążeniu linii Lublin musiałby ponosić wysokie koszty funkcjonowania systemu niedostosowanego skalą do rzeczywistych potrzeb.
CUPT zwraca również uwagę na warunki geotechniczne. Lessowe podłoże, doliny rzeczne i zróżnicowane ukształtowanie terenu zwiększają ryzyko budowy tuneli, natomiast realizacja podziemnych stacji w centrum wiązałaby się z długotrwałymi utrudnieniami komunikacyjnymi.
Autobusy i trolejbusy z priorytetem na skrzyżowaniach
Pierwszą rekomendacją CUPT jest stworzenie szybkiego systemu transportu autobusowo-trolejbusowego, wykorzystującego istniejącą sieć uliczną. Eksperci proponują przede wszystkim ciągłe, wydzielone pasy ruchu dla komunikacji miejskiej oraz bezwzględny priorytet przejazdu na skrzyżowaniach.
Istotną rolę ma odegrać inteligentny system zarządzania ruchem ITS, który pozwoli ograniczyć straty czasu na sygnalizacji świetlnej. Połączenie wydzielonych pasów, odpowiedniej częstotliwości kursowania oraz preferencji dla pojazdów komunikacji miejskiej może zapewnić prędkość handlową zbliżoną do systemów szynowych, przy znacznie niższych kosztach infrastruktury.
W praktyce oznacza to możliwość rozwijania korytarzy zbliżonych funkcjonalnie do BRT, czyli szybkiego transportu autobusowego. W Lublinie rozwiązanie to może obejmować zarówno autobusy, jak i trolejbusy, które już korzystają z rozbudowanej sieci trakcyjnej.
Drugim kierunkiem jest dalsza elektryfikacja komunikacji miejskiej. CUPT rekomenduje rozbudowę sieci trolejbusowej, wykorzystanie pojazdów wyposażonych w baterie umożliwiające jazdę poza przewodami trakcyjnymi oraz zakupy autobusów elektrycznych i wodorowych.
Trolejbusy z magazynami energii mogą obsługiwać również fragmenty tras pozbawione sieci trakcyjnej. Pozwala to rozszerzać zasięg komunikacji elektrycznej bez konieczności budowy przewodów na całej długości nowych połączeń.
Lubelska Kolej Aglomeracyjna. Integracja z Dworcem Metropolitalnym
Trzecim filarem rekomendacji jest rozwój Lubelskiej Kolei Aglomeracyjnej. CUPT wskazuje na możliwość lepszego wykorzystania istniejących linii kolejowych do obsługi podróży między Lublinem a okolicznymi miejscowościami, w tym Świdnikiem, Lubartowem i Nałęczowem.
Kluczowe znaczenie ma integracja połączeń kolejowych z komunikacją miejską organizowaną przez ZDiTM Lublin. Eksperci rekomendują wspólny system taryfowy, umożliwiający korzystanie z pociągów, autobusów i trolejbusów w ramach spójnej oferty transportowej.
Ważnym elementem systemu jest Zintegrowany Dworzec Metropolitalny, który zapewnia możliwość przesiadania się między transportem kolejowym, autobusowym i komunikacją miejską. Rozwój kolei aglomeracyjnej powinien być powiązany z rozkładami jazdy miejskich linii dowozowych i poprawą dostępności węzłów przesiadkowych.
Takie rozwiązanie pozwala rozdzielić zadania transportowe: kolej obsługiwałaby dłuższe podróże w obrębie aglomeracji, natomiast autobusy i trolejbusy zapewniałyby połączenia między dzielnicami oraz dojazdy do stacji.
Metro jako schron? CUPT wskazuje na nieefektywność takiego rozwiązania
Osobnym elementem analizy jest możliwość wykorzystywania podziemnej infrastruktury transportowej do ochrony ludności cywilnej. W przypadku Lublina argument ten ma szczególne znaczenie ze względu na położenie miasta we wschodniej Polsce.
CUPT wskazuje jednak, że metro jest przede wszystkim systemem przewozu pasażerów. Budowanie go głównie z myślą o zapewnieniu schronienia mieszkańcom byłoby rozwiązaniem bardzo kosztownym i wymagającym wieloletniej realizacji.
Eksperci rekomendują prowadzenie inwestycji w schrony i miejsca ukrycia w ramach odrębnych programów ochrony ludności. Jednocześnie nie wykluczają uwzględniania funkcji podwójnego zastosowania w projektach infrastrukturalnych, jeśli przynoszą one dodatkowe, uzasadnione korzyści.
Kolejnym argumentem przeciwko ciężkiemu metru jest jego bilans środowiskowy. Budowa tuneli i podziemnych stacji wymaga dużych ilości betonu, stali i energii, powodując znaczne emisje związane z realizacją inwestycji.
Według CUPT przy prognozowanym ruchu pasażerskim w Lublinie kompensacja tych emisji dzięki ograniczeniu korzystania z samochodów mogłaby zająć kilkadziesiąt lat. Dalszy rozwój komunikacji zeroemisyjnej i infrastruktury autobusowo-trolejbusowej oceniono jako korzystniejszy kierunek z punktu widzenia lokalnych potrzeb transportowych.
Transportowe tło. Lublin już inwestuje w rozwiązania rekomendowane przez CUPT
Lublin należy do trzech polskich miast, obok Gdyni i Tychów, posiadających czynną sieć trolejbusową. Według danych MPK z grudnia 2025 roku przewoźnik eksploatował 99 takich pojazdów, w tym 57 autobusów trolejbusowych o długości 12 metrów i 42 przegubowe.
17 grudnia 2025 roku MPK Lublin podpisało z Solaris Bus & Coach umowę na dostawę kolejnych 20 trolejbusów Trollino 12, wyposażonych w baterie umożliwiające jazdę poza siecią trakcyjną. Dostawy zaplanowano na początek 2027 roku. Równolegle przewoźnik rozbudowuje zaplecze przy ulicy Głuskiej, które ma zapewnić miejsca postojowe i obsługę techniczną około 25 pojazdów.
W 2026 roku MPK odebrało także 29 przegubowych autobusów hybrydowych plug-in Solaris Urbino 18 hybrid, zamówionych w dwóch kontraktach o łącznej wartości 105,23 mln zł brutto. Z kolei Zarząd Dróg i Transportu Miejskiego prowadzi postępowanie na 15 przegubowych autobusów elektrycznych wraz z infrastrukturą ładowania. Podczas październikowego otwarcia wpłynęła jedna oferta Solarisa, warta 65,5 mln zł brutto.
Te inwestycje odpowiadają dwóm kierunkom wskazanym przez CUPT: rozwojowi istniejącej sieci trolejbusowej oraz zwiększaniu udziału autobusów zeroemisyjnych. Najważniejszym wyzwaniem organizacyjnym pozostaje zapewnienie im szybkiego i niezawodnego przejazdu przez miasto.
CUPT podkreśla, że jego analiza ma charakter strategiczny i nie stanowi wiążącej decyzji dla władz Lublina. Nie przesądza również o możliwości uzyskania dofinansowania na konkretne projekty. Ostateczne wybory inwestycyjne wymagają lokalnych analiz ruchowych, technicznych i finansowych.
Komentarze