MPK Kraków szykuje się na wodór. Dwa przetargi kluczowe dla autobusów NesoBus

Rozkład jazdy:

1. Ile wodoru chce kupić MPK Kraków dla autobusów?
2. Gdzie powstanie zaplecze techniczne dla taboru wodorowego?
3. Czy Kraków planuje masowe wdrożenie autobusów wodorowych?

Wodór i zaplecze techniczne – dwa filary projektu

Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Krakowie prowadzi równolegle dwa przetargi, które stanowią fundament przygotowań do eksploatacji autobusów wodorowych w systemie transportu publicznego.

Pierwsze postępowanie dotyczy dostawy paliwa. Przedmiotem zamówienia jest kompleksowa dostawa wodoru wraz z jego dystrybucją na potrzeby taboru autobusowego. W ramach zamówienia podstawowego przewidziano dostawę 51 840 kg wodoru, a w opcji dodatkowe 20 000 kg w kolejnym okresie. Postępowanie obejmuje również organizację systemu tankowania, w tym rozwiązanie tymczasowe.

„Do momentu uruchomienia nowej Stacji Wykonawca zapewnia urządzenie zastępcze do tankowania autobusów paliwem wodorowym” – zapisano w SWZ.

Docelowa infrastruktura powstanie na terenie Stacji Obsługi Autobusów Płaszów w Krakowie, przy ul. Biskupińskiej. Do tego czasu tankowanie ma odbywać się w promieniu maksymalnie 3 km od zajezdni, co ma zapewnić sprawną obsługę autobusów.

Postępowanie prowadzone jest w trybie otwartym, a jedynym kryterium wyboru oferty jest cena. Wadium ustalono na poziomie 80 000 zł, a czas trwania umowy to 24 miesiące.

Zwraca uwagę wielokrotne przesuwanie terminów składania ofert. Ostatecznie wyznaczono go na 7 kwietnia 2026 r., co może wskazywać na wymagający charakter rynku dostaw wodoru dla transportu publicznego.

Więcej na https://mpk-krakow.eb2b.com.pl/open-preview-auction.html/494204/dostawa-wodoru-wraz-z-dystrybucja

Nowa hala dla autobusów wodorowych

Drugim elementem przygotowań jest inwestycja infrastrukturalna. Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne S.A. w Krakowie ogłosiło przetarg na budowę nowej hali obsługowo-naprawczej dla autobusów wodorowych w zajezdni Płaszów. Inwestycja obejmuje rozbiórkę istniejącego budynku administracyjnego oraz budowę nowoczesnego zaplecza technicznego wraz z wyposażeniem.

„Przedmiotem zamówienia są roboty budowlane, obejmujące rozbiórkę budynku administracyjnego i budowę nowej hali obsługowo – naprawczej dla autobusów wodorowych wraz z wyposażeniem technologicznym” – wskazano w ogłoszeniu Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne S.A. w Krakowie.

Termin realizacji określono na 7 miesięcy od podpisania umowy. Wymagania wobec wykonawców są wysokie – konieczne jest doświadczenie w budowie hal warsztatowych o wartości co najmniej 10 000 000 zł netto i powierzchni minimum 700 m² w czynnym zakładzie.

Wadium w tym postępowaniu wynosi 290 000 zł, a jedynym kryterium oceny ofert pozostaje cena. Więcej na https://mpk-krakow.eb2b.com.pl/open-preview-auction.html/499754/rozbiorka-budynku-administracyjnego-i-budowa-nowej-hali-obslugowo-naprawczej-dla-autobusow-wodorowych-wraz-z-wyposazeniem-technologicznym-w-stacji-obslugi-autobusow-plaszow-tp-ul-biskupinska-2-w-krakowie

Pilotaż zamiast rewolucji

Równolegle do przygotowań infrastrukturalnych MPK Kraków faktycznie rozpoczęło wdrażanie technologii wodorowej, jednak na razie w ograniczonej skali. Spółka podpisała umowę na dostawę 10 autobusów wodorowych NesoBus, produkowanych przez PAK-PCE / ZE PAK. Wartość kontraktu to około 2,9 mln zł netto za pojazd, a zakup w całości finansowany jest ze środków KPO (Krajowy Plan Odbudowy).

Nowe autobusy mają oferować zasięg na poziomie około 400–450 km na jednym tankowaniu wodoru, co czyni je atrakcyjnym rozwiązaniem dla dłuższych tras w komunikacji miejskiej. Dostawy pojazdów zaplanowano na lata 2025–2026, co zbiega się w czasie z przygotowaniami infrastruktury i systemu dostaw paliwa.

Z perspektywy strategicznej Kraków traktuje wodór jako uzupełnienie dla elektrobusów, a nie ich bezpośredni zamiennik. Kluczową przewagą autobusów wodorowych pozostaje większy zasięg oraz krótszy czas tankowania w porównaniu do ładowania baterii. Technologia ta ma być szczególnie przydatna na liniach wymagających dużych przebiegów dobowych, gdzie klasyczne autobusy elektryczne mogą mieć ograniczenia operacyjne.

W dłuższej perspektywie MPK Kraków sygnalizuje możliwość rozwoju floty wodorowej nawet do poziomu około 100–150 autobusów. Na razie są to jednak deklaracje, uzależnione od wielu czynników. Kluczowe znaczenie będzie mieć dostępność infrastruktury tankowania wodoru oraz rozwój rynku dostaw paliwa. Miasto analizuje różne modele – od dostaw zewnętrznych po potencjalne lokalne źródła produkcji. Nie bez znaczenia pozostają także koszty. Autobusy wodorowe są obecnie droższe zarówno od pojazdów spalinowych, jak i elektrycznych, a koszty eksploatacji wodoru w dłuższym okresie wciąż pozostają wyższe i stosunkowo niepewne.