Solaris Urbino 12 wraca do Wrocławia. Historyczny autobus zasilił kolekcję KSTM

Nowy nabytek wrocławskiego Klubu Sympatyków Transportu Miejskiego to autobus Solaris Urbino 12, który mimo 26 lat stanowi ważny element historii transportu publicznego i rozwoju komunikacji miejskiej.

Choć to pojazd stosunkowo „młody”, jego droga przez różne miasta i systemy przewozowe pokazuje zmiany, jakie zaszły w organizacji transportu autobusowego. Szczególnie interesujący jest jego udział w obsłudze linii podmiejskich i współpracy z różnymi operatorami.

Rozkład jazdy:

1. Skąd pochodzi pozyskany autobus Solaris Urbino 12?
2. Jaką rolę pełnił w systemie komunikacji miejskiej i podmiejskiej?
3. Dlaczego ten pojazd jest ważny dla historii transportu publicznego?

Historyczny Solaris z bogatą przeszłością

Kolekcja wrocławskiego Klubu Sympatyków Transportu Miejskiego wzbogaciła się o autobus Solaris Urbino 12 z 2000 roku. Pojazd zasilił zbiór historycznego taboru komunikacyjnego, który obejmuje zarówno autobusy, jak i tramwaje eksploatowane wcześniej w różnych systemach komunikacji miejskiej.

Nowy eksponat nie jest przypadkowy. To autobus, który brał udział w ważnym okresie transformacji transportu publicznego, szczególnie w zakresie obsługi połączeń przez prywatnych operatorów.

”Pozyskany pojazd jest istotnym wzmocnieniem kolekcji Klubu Sympatyków Transportu Miejskiego z kilku powodów. Przede wszystkim stanowi on reprezentację kawałka historii transportu zbiorowego we Wrocławiu, powiązaną z zagadnieniem obsługi połączeń komunikacyjnych przez prywatnych operatorów. To autentyczny pojazd, który „na swojej skórze” doświadczył długoletniego procesu transformacji przewozów podmiejskich do stanu, który znamy obecnie – wygodne autobusy o wielu różnych nowinkach technologicznych. W czasach jego kursowania nie było to jeszcze aż tak oczywiste, a ten i jego „bliźniacze” pojazdy stanowiły przysłowiową „jaskółkę” zmian” – powiedział Krzysztof Kołodziejczyk, prezes KSTM.

Od demonstratora do linii podmiejskich

Pozyskany Solaris Urbino 12 jeszcze przed rozpoczęciem eksploatacji był prezentowany jako autobus demonstracyjny podczas V Wystawy Komunikacji Miejskiej w Łodzi. W tamtym okresie producent działał jeszcze pod marką Neoplan Polska.

Wkrótce pojazd trafił do floty MPK Łódź, gdzie wraz z autobusami MAN należał do pierwszych pojazdów niskopodłogowych w tym mieście. Był to istotny krok w kierunku poprawy dostępności transportu publicznego dla pasażerów.

Po kilku latach, w wyniku zmian taborowych, autobus został przejęty przez Dolnośląskie Linie Autobusowe, gdzie rozpoczął eksploatację w rejonie Wrocławia. Obsługiwał przede wszystkim linie podmiejskie z serii 6xx, które później przekształcono w linie 9xx.

Specyfika eksploatacji i zmiany operatorów

Charakterystycznym elementem eksploatacji tych autobusów był brak kas biletowych, co ograniczało ich wykorzystanie w niektórych segmentach komunikacji miejskiej. W praktyce oznaczało to konieczność kierowania ich na konkretne zadania przewozowe.

W kolejnych latach pojazd obsługiwał m.in. linię 115, a po zmianach organizacyjnych w systemie transportu publicznego trafiał także na linie podmiejskie, bezpłatne oraz zastępcze. W pewnym okresie był nawet wykorzystywany przez MPK Wrocław w czasie niedoborów taborowych.

Autobus pojawiał się również poza Wrocławiem – m.in. w Świebodzicach oraz w Rybniku, gdzie stanowił rezerwę kontraktową. W latach 2014–2015 ponownie wrócił do obsługi przewozów w aglomeracji wrocławskiej jako podwykonawca.

Ostatni etap jego eksploatacji związany był z Radomiem, gdzie pełnił funkcję autobusu rezerwowego.

Znaczenie dla kolekcji i historii taboru

Włączenie Solaris Urbino 12 do kolekcji ma szczególne znaczenie, ponieważ jest to pierwszy w pełni niskopodłogowy autobus w zbiorach Klubu. Reprezentuje on przełomowy moment w rozwoju konstrukcji pojazdów komunikacji miejskiej.

”Solaris Urbino stanowi kolejny etap rozwoju konstrukcji autobusowych reprezentowanych przez klubową kolekcję. To pierwszy w zbiorach Klubu autobus w stu procentach niskopodłogowy, oparty o współcześnie stosowane komponenty. W pewnym sensie ciężko uwierzyć, że owy autobus skończył już ćwierćwiecze swojego istnienia. Podobne konstrukcje widzimy na ulicach również dziś, lecz to właśnie w czasach jego produkcji zaczęły być stawiane podwaliny pod współczesną komunikację zbiorową” – dodał Krzysztof Kołodziejczyk.

Docelowo jeden z pozyskanych autobusów zostanie zachowany jako pojazd historyczny, natomiast drugi posłuży jako zaplecze części zamiennych.