Interpelacja w sprawie standardów dostępności dla osób z niepełnosprawnościami na przykładzie pociągu relacji Poznań-Wiedeń 

2 lutego poseł Bartosz Zawieja wystosował interpelacje nr 15042 do ministra infrastruktury w sprawie standardów dostępności dla osób z niepełnosprawnościami na przykładzie pociągu relacji Poznań-Wiedeń 

Jak pisze poseł 

“Szanowny Panie Ministrze, 

od momentu uruchomienia bezpośredniego połączenia kolejowego na trasie Poznań–Wiedeń, realizowanego jednym składem dziennie, w podstawionych wagonach nie przewidziano wagonu przystosowanego do przewozu osób z niepełnosprawnościami poruszających się na wózkach inwalidzkich. W praktyce oznacza to, że osoby te nie mają możliwości skorzystania z bezpośredniego połączenia międzynarodowego z Poznania do Wiednia. 

Podróżni poruszający się na wózkach inwalidzkich są zmuszeni do korzystania z połączeń alternatywnych, polegających na dojeździe innymi pociągami m.in. do Raciborza lub Katowic, a następnie przesiadce do pociągu relacji Kraków–Wiedeń. W składach tych pociągów wagony przystosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami są standardowo dostępne, co rodzi pytanie o przyczyny ich braku w składzie obsługującym połączenie z Poznania. 

Konieczność odbywania podróży z przesiadkami wiąże się dla osób z niepełnosprawnościami z poważnymi utrudnieniami. Obejmują one nie tylko problemy architektoniczne i organizacyjne na dworcach kolejowych, takie jak nieczynne windy, brak odpowiedniej infrastruktury czy brak personelu zdolnego do udzielenia pomocy przy przenoszeniu wózka, ale również wielogodzinne oczekiwanie na kolejne połączenia. Tego rodzaju sytuacje w praktyce ograniczają dostępność transportu kolejowego i mogą prowadzić do wykluczenia komunikacyjnego części obywateli. 

W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami: 

1. Z jakich przyczyn w pociągu relacji Poznań–Wiedeń nie zapewniono wagonu przystosowanego do przewozu osób poruszających się na wózkach inwalidzkich? 

2. Czy Ministerstwo Infrastruktury analizowało zgodność tego połączenia z krajowymi i unijnymi przepisami dotyczącymi dostępności transportu kolejowego dla osób z niepełnosprawnościami? 

3. Czy prowadzone są rozmowy z przewoźnikiem odpowiedzialnym za obsługę tej trasy w celu uzupełnienia składu o wagon dostosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnościami? 

4. Jeśli tak, to na jakim etapie znajdują się te działania i kiedy można spodziewać się realnych zmian? 

5. Czy ministerstwo planuje podjęcie systemowych działań, które zagwarantują, że nowe lub reaktywowane połączenia międzynarodowe będą od początku spełniały standardy dostępności dla wszystkich pasażerów?” 

Czekamy na odpowiedź ministra