14. rocznica katastrofy kolejowej pod Szczekocinami

Rozkład jazdy:

1. Jakie wnioski dotyczące bezpieczeństwa ruchu kolejowego wyciągnięto po katastrofie pod Szczekocinami i jakie zmiany wprowadzono w ciągu ostatnich 14 lat?
2. Jak przebiegała akcja ratownicza w pierwszych godzinach po zderzeniu pociągów i jaką rolę odegrały w niej poszczególne służby, w tym Straż Ochrony Kolei?
3. W jaki sposób dziś upamiętniana jest tragedia z 3 marca 2012 roku oraz jej ofiary, w tym kolejarze, którzy zginęli podczas wykonywania obowiązków służbowych?

Pierwsi na miejscu – mieszkańcy i służby

Jako pierwsi na pomoc ruszyli mieszkańcy Chałupek. Chwilę później na miejscu pojawiły się liczne służby ratunkowe. W akcji uczestniczyło kilkadziesiąt zastępów Państwowej i Ochotniczej Straży Pożarnej z województw śląskiego, świętokrzyskiego i małopolskiego, kilkanaście zespołów ratownictwa medycznego, Policja, funkcjonariusze Straży Ochrony Kolei, a także dwa śmigłowce Lotniczego Pogotowia Ratunkowego.

Na miejsce skierowano również dwa specjalne pociągi ratownictwa kolejowego oraz pracowników PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. Skala zniszczeń była ogromna, a akcja ratownicza prowadzona była w trudnych, nocnych warunkach.

Rola Straży Ochrony Kolei

W działaniach ratowniczych kluczową rolę odegrali funkcjonariusze Straży Ochrony Kolei. Funkcjonariusze z Sędziszowa, Włoszczowy, Kielc, Częstochowy i Krakowa jako jedni z pierwszych przystąpili do udzielania pomocy poszkodowanym. Wyprowadzali i wynosili rannych z uszkodzonych wagonów, kierując ich do podstawianych karetek.

Zadania SOK obejmowały także zabezpieczenie miejsca katastrofy. Funkcjonariusze dbali o to, by osoby postronne nie przedostawały się w rejon działań ratowniczych. Chronili również mienie podróżnych wynoszone z ocalałych wagonów.

Łącznie w akcji pod Szczekocinami uczestniczyło 220 funkcjonariuszy Straży Ochrony Kolei, wspieranych przez 14 psów służbowych oraz 36 pojazdów służbowych.

Pamięć o ofiarach

Katastrofa pod Szczekocinami na trwałe zapisała się w historii polskiej kolei. Była dramatem dla rodzin ofiar, rannych oraz wszystkich, którzy brali udział w akcji ratowniczej.

Dziś, w 14. rocznicę tych wydarzeń, wspominane są ofiary tragedii oraz osoby, które z narażeniem życia niosły pomoc poszkodowanym. To również moment refleksji nad bezpieczeństwem na kolei i znaczeniem sprawnej współpracy wszystkich służb w sytuacjach kryzysowych.