Wilno inwestuje 10 mln euro w zielony wodór. Jesienią ruszy produkcja i 16 autobusów wodorowych

Rozkład jazdy:

1. Ile autobusów wodorowych planuje zakupić Wilno?
2. Jaką moc będzie miała instalacja produkcji zielonego wodoru?
3. Ile wyniesie maksymalna roczna produkcja wodoru?

3,45 mln m3 wodoru rocznie

Projekt realizowany jest we współpracy Miasta Wilna, Vilnius Heat Networks oraz firmy inżynieryjnej MT Group. 29 kwietnia 2025 r. podpisano kontrakt o wartości około 10 mln € na budowę instalacji produkcji zielonego wodoru o mocy 3 MW.

Szacowany koszt budowy wynosi około 10 mln euro, z czego 5,64 mln euro pochodzi ze środków Unii Europejskiej. Według założeń nawet około 70% kosztów ma być pokryte z funduszy strukturalnych UE, a resztę sfinansuje samorząd miasta.

Produkcja wodoru będzie odbywać się metodą elektrolizy wody przy użyciu energii elektrycznej z odnawialnych źródeł. Zakład ma produkować do około 3,45 mln m³ zielonego wodoru rocznie, co odpowiada około 2 000 MWh energii.

Instalacja ma zostać uruchomiona w pierwszej połowie 2026 r., a pełna operacyjność – wraz z wykorzystaniem wodoru w komunikacji miejskiej – planowana jest na jesień 2026 r.

16 autobusów wodorowych zamiast diesli

Produkowany w Wilnie wodór zasili 16 autobusów komunikacji miejskiej z ogniwami paliwowymi. Nowe pojazdy mają zastąpić starsze autobusy z silnikami Diesla.

Według szacunków redukcja emisji CO₂ wyniesie około 1 414 ton rocznie w porównaniu z tradycyjnymi autobusami spalinowymi. Dla miejskiego systemu transportu publicznego to istotny krok w stronę neutralności klimatycznej.

Mer Wilna Valdas Benkunskas podkreślił podczas uroczystości symbolicznego wmurowania kapsuły czasu:

„Naszym celem jest rozpoczęcie działalności jesienią – zarówno w zakresie produkcji wodoru, jak i uruchomienia autobusów komunikacji miejskiej, których zakup jest już na końcowym etapie” – powiedział.

Jak zaznaczył, wydarzenie nie oznacza rozpoczęcia inwestycji od zera.

„Zakopanie kapsuły czasu nie ma dziś tradycyjnego charakteru, gdy stoimy na pustym polu i wszystko dopiero się zaczyna. Do tej pory wykonano już wiele prac” – podkreślił.

Projekt wpisuje się w zobowiązania klimatyczne miasta.

„To ważny krok w kierunku zrównoważonej energetyki, którą – zgodnie ze zobowiązaniami wobec Unii Europejskiej – musimy osiągnąć do 2030 roku. Chcemy, aby transport publiczny oraz sektor ciepłowniczy były całkowicie wolne od emisji CO₂” – wyjaśnił mer.

Benkunskas przyznał, że choć inwestycja nie jest największa pod względem skali energetycznej, jej znaczenie technologiczne jest duże.

„To nowa technologia, która pojawia się zarówno w Wilnie, jak i w całej Litwie. Pozwoli nam dorównać innym krajom w zakresie wykorzystania ekologicznych technologii, w tym paliw wodorowych” – powiedział dziennikarzom.

Wilno jako lider technologii wodorowych?

Lokalne media podkreślają, że to pierwszy projekt tego typu w Litwie. Wilno może stać się liderem technologii wodorowych w regionie bałtyckim, pokazując praktyczne zastosowanie wodoru jako realnego elementu miejskiej mobilności, a nie jedynie projektu demonstracyjnego.

Wcześniej na ulicach Wilna testowano autobus z napędem wodorowym, aby zebrać dane eksploatacyjne przed pełnym wdrożeniem technologii.

Z perspektywy transportu publicznego projekt łączy dwa kluczowe obszary: produkcję paliwa i jego bezpośrednie wykorzystanie w komunikacji miejskiej. To model, który ogranicza zależność od zewnętrznych dostaw i pozwala miastu kontrolować cały łańcuch wartości – od energii odnawialnej po autobus przewożący pasażera. I uniezależnić się od gazu i ropy.